ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ

Διενοήθη καί ἐπεχείρησεν νά διαλύση τάς δύο μεγάλας ἱστορικάς ῾Ιεράς Μονάς τῆς ᾿Εκκλησίας μας, διότι ἐξ αὐτῶν  ἐξηρτήθη ἐν πολλοῖς ὁ ῾Ιερός τῆς ᾿Εκκλησίας ἀγών.
᾿Εκεῖνο ὅμως μέ τό ὁποῖον αἱ σκοτειναί δυνάμεις τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ περισσότερον ἔπληξαν τήν ᾿Εκκλησίαν τῶν ΓΟΧ, εἶναι τό σχίσμα τοῦ 1937, τό ὁποῖον ἐπέτυχον διά τοῦ πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου. ᾿Αφοῦ ὁ Νεοημερολογιτισμός δέν ἠδυνήθη διά τοῦ πρώην Φλωρίνης νά ἀλλοιώση τήν ῾Ομολογίαν - ᾿Εκκλησιολογίαν[4] τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν ΓΟΧ καί νά τούς σύρη εἰς τήν αὐλήν τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὡς ἁπλοῦς δεκατριμερίτας, τότε προεκάλεσαν τό σχίσμα τοῦ 1937! Τήν κακοδοξίαν περί δῆθεν "δυνάμει καί οὐχί ἐνεργείᾳ" Νεοημερολογιτικοῦ Σχίσματος, τήν ὁποίαν ἐκήρυξε ὁ πρ. Φλωρίνης καί ἡ ὁποία ἐστάθη ἡ αἰτία καί ἡ ἀφορμή τοῦ σχίσματος τοῦ 1937, τήν διέγνωσεν τότε ὁ πιστός Κλῆρος καί Λαός καί μέ πρωτεργάτην τόν ὁμολογητήν ῾Ιεράρχην, τόν ῞Αγιον Πατέρα Ματθαῖον, ἀντεστάθη καί δέν παρεσύρθη. ῎Εμεινε πιστός εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν τῶν Γ.Ο.Χ. καί ἐκράτησε τήν ὁμολογίαν του καθαράν καί ἀνόθευτον.

῾Ο ἴδιος πάλιν ῾Ιεράρχης, ὁ μακαριστός Ματθαῖος, τό 1948 μέ τάς χειροτονίας ᾿Επισκόπων κατέστησεν τήν ᾿Εκκλησίαν τῶν Γ.Ο.Χ. φοβεράν εἰς τάς σκοτεινάς δυνάμεις τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ. Αὗται αἱ χειροτονίαι ᾿Επισκόπων ὠδήγησαν τόν νεοημερολογιτισμόν νά προκαλέση τά θλιβερά γεγονότα τοῦ 1950. ᾿Εξήγειρεν εἰς ἀνταρσίας Κληρικούς καί Μοναχούς Γ.Ο.Χ. Αἱ ῾Ιεραί Μοναί τῆς Μεταμορφώσεως καί τῆς Παναγίας, τάς ὁποίας ἤθελεν νά καταλάβη ὁ πρώην Φλωρίνης, διά νά ἀποδυναμώση τόν ἀγῶνα ἀπό τούς δύο φάρους καί λίκνα τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ἐδοκιμάσθησαν δεινῶς.  ῾Ηνωμένοι ὅμως τότε οἱ ᾿Αρχιερεῖς καί τά Μοναχικά τάγματα ὑπό τήν αὐτήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ καί τήν ΑΓΑΠΗΝ τοῦ Χριστοῦ, ἀντιμετώπισαν τόν Νεοημερολογιτισμόν καί τόν ᾿Αρχιεπίσκοπον τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ Σπυρίδωνα Βλάχον, ὁ ὁποῖος ἐπίστευεν ὅτι θά διέλυε τούς Γ.Ο.Χ., ἐάν διέλυε τάς δύο μεγάλας ἱστορικάς Μονάς. ῞Οσον καί ἐάν ἐχρησιμοποίησεν προδότας καί μέσα ἀπό τάς ἱεράς Μονάς τῶν ΓΟΧ, δέν τά κατάφερε, διότι ἐπαναλαμβάνω ἡ καθαρά ΟΜΟΛΟΓΙΑ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ καί ἡ ΑΓΑΠΗ ἐνίκησαν τόν ἐχθρόν. Αὐτοαπεβλήθησαν ὅμως καί ἐκόπησαν τῆς ᾿Εκκλησίας οἱ ἀνταρσίαι, καί προδόται τῆς ῾Ομολογίας καί ἀρνηταί τῆς ἀγάπης, Κληρικοί, Μοναχοί καί Λαϊκοί [5].

ΑΠΕΤΥΧΟΝ ΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ

Δέν ἡσύχασεν ὁ ἐχθρός καί ἐπανῆλθεν τό 1971! ᾿Επεχείρησεν τό 1971 δολίως νά μολύνη τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν τῶν ᾿Επισκόπων μας, μέ τά σχέδια περί "ἀναχειροτονίας - Χειροθεσίας". ᾿Απέτυχεν ὅμως καί πάλιν , διότι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ δέν ἐπέτρεψεν νά χαθῆ ὁ θησαυρός τῆς ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ.

Τό 1971 δέν ἐγένετο "ἀναχειροτονία" δέν ἐγένετο "Χειροθεσία" ὡς ἐπί σχισματικῶν κατά τόν Η' Κανόνα τῆς Α' Οἰκουμενικῆς, ὅπως εἶχον σχεδιάσει, τά ὄργανα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων ὥστε μέ τόν τρόπον αὐτόν νά προσβάλουν τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν τῶν ᾿Επισκόπων μας. Δέν ἐθίγη, τό 1971 ἡ δογματική πληρότης καί ἀκεραιότης τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς τῶν ᾿Επισκόπων τῆς ᾿Εκκλησίας, ἀλλά καί ἀνεγνωρίσθη καί ἐκηρύχθη καί ὑπό τῶν ἰδίων τῶν ἐχθρῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπεδίωκον νά τήν μολύνουν καί νά τήν καταργήσουν. Θεός ὅπου βούλεται νικῶνται τῶν ἐχθρῶν  αἱ δυνάμεις καί συντρίβονται τά σχέδιά των[6] .

῾Η Ρωσική Σύνοδος τό 1971 ἀφ᾿ ἑνός μέν φέρεται ὡς ἀποδεχθεῖσα τήν ὁμολογίαν ᾿Εκκλησιολογίαν τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν ΓΟΧ, καί ἀφ᾿ ἑτέρου δέ ἀνεγνώρισεν τήν κατά τό 1948 γενομένην ὑφ᾿ ἑνός ᾿Επισκόπου χειροτονίαν ἤτοι ὑπό τοῦ ῾Αγίου μας Πατρός Ματθαίου.  ῾Η λεγομένη "Χειροθεσία" δέν ἐγένετο κατά τόν Η' τῆς Α' Οἰκουμενικῆς, ὅστις ἀφορᾶ τήν ἐπιστροφήν  σχισματικῶν εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν, ἀλλά ἀπετέλεσεν καθαρά τυπικήν ἐξωτερικήν πρᾶξιν μή θίγουσαν ποσῶς τό μυστήριον, καί τοῦτο πάλιν ἐγένετο δεκτόν κατ᾿ ἄκραν οἰκονομίαν, προκειμένου νά παύσουν νά ἀρνοῦνται οἱ "Φλωριναῖοι" τήν ἐπανένταξίν των εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν, προφασιζόμενοι ὅτι οἱ  ἐπίσκοποι Αὐτῆς εἶναι ἀντικανονικοί ὡς χειροτονηθέντες ὑφ᾿ ἑνός ᾿Επισκόπου, Καί τοῦτο πάλιν ἐγένετο δεκτόν ἀφοῦ προηγουμένως ἡ Ρωσική Σύνοδος τῆς Διασπορᾶς ἐδέχθη καί τήν ὁμολογίαν - ἐκκλησιολογίαν τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ., καί ἐπῆλθεν ἑνότης ἐν τῇ κοινῇ πίστει. Αὐτό προκύπτει ἀπό τά ἐπίσημα ἔγγραφα, αὐτό μᾶς ἐδήλωσεν ἡ ἐξαρχία καί αὐτήν τήν συνείδησιν εἶχεν ἀπ᾿ ἀρχῆς ἡ ᾿Εκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. Καί δι᾿ αὐτῶν τῶν ἐνεργειῶν τῶν ἐπιβούλων τῆς ᾿Ορθοδοξίας οἰκονόμησεν ὁ Θεός, ὥστε τό 1971 νά κηρυχθῆ ὅτι ὁ ῞Αγιος Πατήρ ἡμῶν Ματθαῖος δέν ἡμάρτησεν τό 1948, ὅταν μή ὑπάρχοντος ἄλλου ᾿Ορθοδόξου ᾿Επισκόπου, ἐχειροτόνησεν μόνος του εἰς ἐπίσκοπον Τριμυθοῦντος, τόν μακαριστόν Σπυρίδωνα, καί ὅτι ἡ Χειροτονία ἐκείνη ἦτο πλήρης καί τελεία. Αὐτή εἶναι   ἡ ἀλήθεια, αὐτή εἶναι ἡ συνείδησις τῆς ᾿Εκκλησίας (πιστοῦ Κλήρου καί Λαοῦ) καί οὕτω ἐδέχθημεν τήν λεγομένην "χειροθεσίαν" καί ὄχι ὅπως θέλουν νά περάσουν τό μήνυμα  αἱ σκοτειναί δυνάμεις. Καί ὁ μέν Νεοημερολογιτισμός ἔχει τούς λόγους του νά κηρύσση ὅτι δῆθεν τό 1971 "ἐχειροθετήθησαν" εἰς τήν ᾿Αμερικήν οἱ δύο ᾿Αρχιερεῖς μας ὡς "σχισματικοί" καί ὅτι ἐγένοντο "ὀρθόδοξοι" ᾿Επίσκοποι τό 1971. ῎Εχει τούς λόγους του, διότι μέ τόν τρόπον αὐτόν, ἔστω καί ἐκ τῶν ὑστέρων, μέ τό ψευδές τοῦτο κήρυγμα, θέλει νά πλήξη τήν ῾Ομολογίαν - ᾿Εκκλησιολογίαν τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν ΓΟΧ. ῎Εχει τούς λόγους του, διότι μέ τό ψεῦδος καί τήν ἀπάτην περί "Χειροθεσίας" καταργεῖ τούς ᾿Επισκόπους μας, τούς ἐξαρτᾶ ἀπό τόν Νεοημερολογιτισμόν καί οὕτω χάνουν καί τήν 0Μ0Λ0ΓΙΑΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ καί τήν ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗΝ! Ναί ὅστις δέχεται ὅτι τό 1971 ἐχειροθετήθη πραγματικά κατά τόν Η' Κανόνα τῆς Α' Οἰκουμενικῆς ἤ καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον δέχεται ἐκ τῶν ὑστέρων τοιαύτας βλασφημίας, αὐτόν ἤ αὐτούς τούς "περιρρέει ἡ ἀνομία τῆς Χειροθεσίας" καί ἑπομένως αὐτοί δέν εἶναι ᾿Ορθόδοξοι Κληρικοί. Καθίστανται εἴτε ἐν γνώσει εἴτε ἐν ἀγνοίᾳ των οὐνῖται τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ, καί ἄς ἐμφανίζονται, ὡς ὡρισμένοι πιστεύουν, ὅτι εἶναι ὑπερζηλωταί  Γ.Ο.Χ.

Καί σήμερον λοιπόν ἀφ᾿ ἑνός μέ τάς περί "χειροθεσίας" βλασφημίας τοῦ ἐκπεσόντος ῾Ιερομ. Εὐθυμίου Κυπρίου, τάς ὁποίας καλύπτουν καί δέν καταδικάζουν οἱ 5 ἀποσχισθέντες ᾿Αρχιερεῖς καί τήν ὑπό τῶν ἰδίων παρακώλυσιν χειροτονίας ᾿Επισκόπων, πρός καταρτισμόν δωδεκαμελοῦς ῾Ιερᾶς Συνόδου, εἰς τήν οὐσίαν πολεμοῦν καί παραχαράσσουν τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ καί δολίως ἐπιβουλεύονται τήν ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗΝ. Πρός κάλυψιν δέ ὅλων αὐτῶν τῶν ἀντιεκκλησιαστικῶν καί ἀντορθοδόξων σχεδίων, ἐφαντάσθησαν καί συνέπλασαν τόν κακοήθη μῦθον περί "εἰκονομαχίας"!

ΥΠΟΥΛΟΣ - ΔΟΛΙΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ

Ναί, ἡ ῾Αγιωτάτη Μήτηρ ἡμῶν ᾿Εκκλησία διά ἕκτον ἔτος χειμάζεται, ὑπό τεχνιτῶν σκανδάλων καί ἤδη εὑρίσκεται ὑπό τόν πλέον δύσκολον διωγμόν. Διωγμόν ὕπουλον καί δόλιον! Διωγμός εἰς τόν ὁποῖον ὁ πραγματικός διώκτης[7] δέν ἐμφανίζεται, διότι τήν φορά αὐτή ἐχρησιμοποίησε πρόσωπα ἐκ τῶν ἰδίων τῶν ᾿Αρχιερέων, ῾Ιερέων, Μοναχῶν καί Λαϊκῶν τῆς ᾿Εκκλησίας. Παρέσυρεν πρώην Γνησίους ᾿Ορθοδόξους ᾿Αρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐν ὀνόματι δῆθεν τῆς ᾿Ορθοδοξίας καί τῆς εἰκονοφιλίας, ἐβλασφήμησαν τήν ᾿Ορθοδοξίαν, ἐνῶ καταλύουν τήν ᾿Εκκλησιολογίαν - ῾Ομολογίαν τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν ΓΟΧ, διχάζουν τούς πιστούς, διαιροῦν τόν ἀγῶνα, τάς ἐνορίας, τάς Μονάς, πρός μεγάλην ἰκανοποίησιν τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ. Οὗτος ὁ Νεοημερολογιτισμός - Οἰκουμενισμός ἀπό πολύν χρόνον εἶναι θεατής αὐτοῦ τοῦ ὑπούλου καί δολίου διωγμοῦ καί ἀπολαμβάνει τούς καρπούς τῆς πλάνης, τοῦ μίσους, τοῦ διχασμοῦ καί ἰδιαιτέρως τοῦ σχίσματος τῶν 5 πρώην Μητροπολιτῶν ἤτοι: πρώην ᾿Αττικῆς Ματθαίου, πρώην Θεσσαλονίκης Χρυσοστόμου, πρώην Μεσσηνίας Γρηγορίου, πρώην Φθιώτιδος Θεοδοσίου καί πρώην Κοζάνης Τίτου.

Κρύπτεται ὁ Οἰκουμενισμός, τήν φοράν αὐτήν, ἀλλά καί καλύπτει τούς σκανδαλοποιούς ὑπό τόν ἐγειρόμενον πυκνόν καπνόν τῆς δῆθεν "νεοεικονομαχίας", ἐνῶ μέ πραγματικάς βαρυτάτας βλασφημίας ἐπιχειρεῖ ὕπουλα νά κτυπήση τήν ᾿Εκκλησιολογίαν - ῾Ομολογίαν τῆς ᾿Εκκλησίας, διά τῶν ἰδίων τῶν Κληρικῶν της, δηλαδή, τῶν πέντε ἀποσχισθέντων ᾿Επισκόπων καί κυρίως διά τῶν πρωτεργατῶν τῶν σκανδάλων καί τοῦ διωγμοῦ, ἤτοι τῶν πρώην ᾿Αττικῆς κ. Ματθαίου καί πρώην Θεσ/νίκης κ. Χρυσοστόμου[8].

ΟΥΤΕ "ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑ" ΕΓΕΝΕΤΟ ΤΟ 1971

ΟΥΤΕ "ΝΕΟΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ" ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ

Τοῦτο τό ἔργον τῶν  σκοτεινῶν δυνάμεων, τό ἔργον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ κατά τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς ἀνέλαβεν ἐπισήμως τό 1991 (20 ἀκριβῶς ἔτη μετά τό 1971), ὁ γνωστός ὡς "ΓΟΧ κληρικός", ὁ ῾Ιερομ. Εὐθύμιος ὁ Κύπριος!

᾿Ανέλαβεν οὗτος, διά δευτέραν φοράν, νά κηρύξη ὅτι τούς ᾿Επισκόπους τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν ΓΟΧ τούς "περιρρέει ἡ ἀνομία τῆς Χειροθεσίας" τοῦ 1971[9]! ῾Ο ρασοφόρος αὐτός εἶχεν καί ἔχει ἐν προκειμένῳ, τήν σύμφωνον γνώμην καί φρόνημα τῶν 5 ἀποσχισθέντων ἐπισκόπων[10]. Οὗτος μέ τήν ἀπό 11-10-92 δολίαν καί βλάσφημον "ἐγκύκλιον ἐπιστολήν" του, καθώς καί οἱ πέντε πραξικοπηματίαι πρώην Μητροπολῖται κηρύσσουν καί ἀποδέχονται καί προπαγανδίζουν ὡς δεδομένον γεγονός τήν λεγομένην "χειροθεσίαν" τοῦ 1971 ὡς ἐπί σχισματικῶν. Κηρύσσουν τήν βλασφημίαν ταύτην διά λογαριασμόν τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ - Νεοημερολογιτισμοῦ, ἐνῶ παράλληλα ἐγείρουν πυκνά νέφη καπνοῦ περί δῆθεν "εἰκονομαχίας" εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν τῶν ΓΟΧ, διά νά καλύψουν τήν βλασφημίαν τους καί παρασύρουν τούς ΓΟΧ εἰς διαμάχας, ὥστε νά μήν γίνεται λόγος καί νά μήν ἀντιδρᾶ ὁ πιστός Κλῆρος καί Λαός εἰς τήν βλασφημίαν ταύτην. Κατώρθωσε ὁ Κύπριος ἱερομόναχος μέ τήν σύμφωνον γνώμην, τήν ἀνοχήν καί τήν συμπόρευσιν τῶν 5 πρώην Μητροπολιτῶν νά στραφῆ τό ἐνδιαφέρον τῶν πιστῶν (Κληρικῶν, Μοναχῶν καί Λαϊκῶν) εἰς τήν δῆθεν ἀνυπόστατον "νεοεικονομαχίαν", αἱ δέ βλασφημίαι περί δῆθεν "χειροθεσίας" περί "ἐκτροπῆς ἐκ τῆς γραμμῆς πλεύσεως τοῦ ῾Αγίου Πατρός" κλπ νά ὑποβόσκουν καί ὑπονομεύουν τήν ᾿Εκκλησίαν τῶν Γ.Ο.Χ.

Δέν ἀντιλαμβάνονται πλέον ὅτι, καί, ἐάν ἀκόμη αἱ περί "εἰκονομαχίας" ἀνυπόστατοι ψευδεῖς συκοφαντίαι, καί ἄν ἀκόμη ὑποθετικῶς λέγωμεν, ἦσαν ἀληθεῖς, ἦτο μικρόν κακόν[11] ἔναντι τῆς βλασφημίας περί "χειροθεσίας", πόσον μᾶλλον τώρα ὅπου δέν ὑπῆρξεν ποτέ καί δέν ὑφίσταται κἄν θέμα "εἰκονομαχίας", οὔτε καί εἰς τό μέλλον, διότι εἶναι λελυμένον ὑπό τῆς Ζ' ῾Αγίας Οἰκουμενικῆς Συνόδου. ῾Ωστόσον, ὅμως, διαφωνίαι ὡς πρός τήν ᾿Ορθοδοξίαν ὡρισμένων εἰκονικῶν παραστάσεων, ἀντιμετωπίζονται καί λύονται ὑπό τό φῶς τῶν ὅρων τῆς Ζ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί τῆς ᾿Ορθοδόξου Παραδόσεως. Οἱ πέντε ὅμως ᾿Αρχιερεῖς οὔτε τήν ῾Αγίαν Ζ' Οἰκουμενικήν Σύνοδον σέβονται, ἀλλά καί τήν ᾿Ορθόδοξον παράδοσιν συλλήβδην καταπατοῦν καί υἱοθετοῦν νεωτεριστικάς τάσεις, τάς ὁποίας ἀπολυτοποιοῦν εἰς βάρος τῆς μακραίωνος ᾿Ορθοδόξου Παραδόσεως. Μάχονται εἰς τἠν οὐσίαν τήν ᾿Ορθόδοξον Παράδοσιν καί τούς ῾Αγίους Πατέρας[12].

Τάς διαμάχας, πλάνας ἤ καί κακοδοξίας, περί τῶν δύο συγκεκριμένων ῾Ιερῶν Εἰκόνων: τῆς ᾿Αναστάσεως καί τῆς ῾Αγίας Τριάδος, τάς ἀντιμετώπισεν ἡ ᾿Εκκλησία μέ τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 2566/23-1-92 Ποιμαντορικήν ᾿Εγκύκλιον, εἰς τήν ὁποίαν ὑπήκουσεν τό πλήρωμα τῆς ᾿Εκκλησίας. Πλήν ὁ κ. Ματθαῖος καί ὁ μηχανισμός του δέν ἡσύχασαν, δέν εἰρήνευσαν, διότι ἄλλοι ἦταν οἱ στόχοι των. ῎Οχι ἡ εἰρήνη, ἡ ἀγάπη καί ἡ ἑνότης. ῎Οχι ἡ κλιμάκωσις καί ἡ πρόοδος τοῦ ἀγῶνος τῆς ᾿Εκκλησίας.

᾿Ενῷ θά ἔπρεπε ἀμέσως μετά τήν ἐν λόγῳ Ποιμαντορικήν ᾿Εγκύκλιον, ἡνωμένοι ᾿Αρχιερεῖς, ῾Ιερεῖς, Μοναχικά Τάγματα καί πιστός λαός νά δώσωμεν τήν "μάχην" κατά τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους, ἐνῶ θά ἔπρεπε νά εἶχε συγκροτηθῆ Δωδεκαμελής ῾Ιερά Σύνοδος, νά εἴχωμεν τελέσει ῞Αγιον Μῦρον, νά εἴχωμεν καταδικάσει τόν Οἰκουμενισμόν - Νεοημερολογιτισμόν, νά εἴχωμεν ἀνάψει  ὅλα τά φῶτα τῆς ᾿Ορθοδοξίας καί νά εἴχωμεν ἀνοίξει τάς πύλας νά εἰσέλθουν εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς νεοημερολογῖται, ἀλλά καί ἀποκεκομμένοι παλαιοημερολογῖται, τί κάμνομεν; Προδίδουν τινές τήν ᾿Ορθοδοξίαν δεχόμενοι τάς βλασφημίας περί "χειροθεσίας", προκαλοῦν σκάνδαλα καί κηρύσσουν κατά φαντασίαν αἱρέσεις καί προκαλοῦν σχίσμα, ἀφοῦ ἄλλως δέν ἠδυνήθησαν νά πλήξουν τήν ᾿Εκκλησίαν. ῞Ωστε, ὄχι μόνον δέν ἐπραγματοποιήθη, κατά τήν παρελθοῦσαν πενταετίαν, τίποτε ἀπό ὅλα ἐκεῖνα, τά ὁποῖα ἀπήτει καί ἀπαιτεῖ ὁ ἀγών τῆς ᾿Εκκλησίας, ἀλλά καί ἐπεχειρήθη νά "δολοφονηθοῦν" μέλη τῆς ᾿Εκκλησίας μέ τήν μάχαιραν τοῦ ψεύδους, τῆς συκοφαντίας, τῆς πλάνης, τοῦ μίσους!

Μία πλάνη, μία ἀμφιβολία, μία διαφωνία ὡς πρός τήν ᾿Ορθοδοξίαν μιᾶς εἰκονογραφικῆς παραστάσεως, δέν ἀποτελεῖ εἰκονομαχίαν, ἄπαγε τῆς βλασφημίας. ᾿Εάν κάποιοι, τολμῶ εἰπεῖν, μᾶς ἀφαιροῦσαν τάς ῾Ιεράς Εἰκόνας, ἡμεῖς ὡς ᾿Ορθόδοξοι πάλιν, θά ἐζωγραφίζαμεν ἄλλας ῾Ιεράς Εἰκόνας καί περισσότερον εἰκονόφιλοι θά ἐγινόμεθα. ῎Αν ὅμως κάποιος βλασφημῆ εὐθέως κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, "οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ εἰς τόν αἰῶνα". ᾿Εάν κάποιος βλασφημήση κατά τῆς ᾿Αρχιερωσύνης του ἤ δεχθῆ νά τοῦ τήν βλασφημήσουν ἄλλοι, αὐτός ἄλλην ἀρχιερωσύνην δέν μπορεῖ νά λάβη, τήν ἔχασε διά παντός. ῾Ο ἀρνητής ἤ βλάσφημος κατά τῆς ᾿Αρχιερωσύνης του, ῞Αγιος γίνεται, ἀλλά ᾿Επίσκοπος δέν ξαναγίνεται. 

῾Ο Θεός οἰκονόμησεν καί τό 1935 ἀπέστειλεν εἰς τήν χειμαζομένην ᾿Εκκλησίαν ᾿Αρχιερεῖς. Τότε ὁ Νεοημερολογιτισμός εἶπεν: νά μή ξαναγίνουν χειροτονίες ἐπισκόπων εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν τῶν ΓΟΧ, διά νά χαθῆ μέ τά χρόνια ἡ ᾿Αποστολική Διαδοχή καί νά διαλυθοῦν  οἱ παλαιοημερολογῖται. Τί θά κάνουν χωρίς ἐπισκόπους; Κάποια ἡμέρα θά διαλυθοῦν. Διά τοῦτο ἐπολεμήθη ὁ ῞Αγιος μας Πατήρ, ὁ Νέος οὗτος Μάρκος ὁ Εὐγενικός, διά τοῦτο ἀπεμονώθη μετά τό 1937, διά νά μή ἔχη σύμψηφον καί ἔτσι νά μή δύναται νά χειροτονήση ᾿Επισκόπους. ῾Ο ῞Αγιος ὅμως οὗτος, ὡς σκεῦος ἐκλογῆς, ἐφωτίσθη καί ὑπερέβη (δέν παρεβίασε) τήν Κανονικήν τάξιν καί μόνος του ἐχειροτόνησε τόν Σεπτέμβριον τοῦ 1948 τόν πρῶτον ἐπίσκοπον καί κατόπιν οἱ δύο ὁμοῦ συνέχισαν ἄλλας χειροτονίας καί συνεκρότησαν ῾Ιεράν Σύνοδον, πρός μεγάλην ἀπαγοήτευσιν τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ.  Καί μόνον δι᾿ αὐτήν τήν συνέπειαν πρός τήν ὁμολογίαν του καί πρός τήν χειμαζομένην ᾿Εκκλησίαν, ἡγιάσθη καί ἐστεφανώθη ὑπό τοῦ Χριστοῦ ὁ ἄτλας τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ὁ ἀοίδιμος ᾿Αρχιεπίσκοπος ΜΑΤΘΑΙΟΣ.

Διά τόν ἴδιον λόγον καί σήμερον διώκεται, συκοφαντεῖται, ὑβρίζεται καί σταυρώνεται καθημερινῶς καί ὁ ἄξιος διάδοχος τοῦ ῾Αγίου Πατρός, ὁ Μακαριώτατος ᾿Αρχιεπίσκοπος κ. ᾿Ανδρέας. Διότι ἐζήτησε χειροτονίας ἀξίων Κληρικῶν, διότι ἐζήτησε νά συγκροτηθῆ κανονική 12μελής ῾Ιερά Σύνοδος, ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ κανονική τάξις καί ἡ ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησιαστική δεοντολογία. Διότι ἐζήτησε νά διασαλπισθῆ ἡ ΟΜΟΛΟΓΙΑ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ καί νά καταδικασθῆ ὁ Οἰκουμενισμός. Διότι ἐζήτησε νά προχωρήση ἀποφασιστικά ὁ ᾿Αγών τῆς ᾿Εκκλησίας καί νά προωθηθῆ ἡ ῾Ιεραποστολή εἰς τό ἐσωτερικόν καί ἐξωτερικόν.

Διότι ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος ἐνεθάρρυνε καί προώθησε τήν Κανονικήν ὁδόν διά τήν ἐπανένταξιν καί ἕνωσιν τῶν ἀποκεκομμένων ἀπό τό 1937 ἀδελφῶν παλαιοημερολογιτῶν. Εἰς ὅλα αὐτά ἀπήντησαν αἱ δυνάμεις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τοῦ Βατικανοῦ μέ σκάνδαλα, συκοφαντίας καί ἐν τέλει μέ τό νέο σχίσμα τῶν 5 πρώην Μητροπολιτῶν.

Τόσο εἶναι τό κακόν, τό ὁποῖον ἐπετέλεσεν ἡ πεντάς τῶν πρώην Μητροπολιτῶν, ὥστε εὐθέως διερωτᾶται κανείς: τί ἄφησαν νά κάμη ἡ μασωνία μετά τῶν λοιπῶν σκοτεινῶν  δυνάμεων τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ καί ἰδίᾳ τοῦ Βατικανοῦ; Κάλλιο νά ἔχης νά ἀντιμετωπίσης χίλιους Μασώνους παρά ἕναν προδότη καί ἐπίορκο ᾿Επίσκοπο.

ΘΙΑΣΩΤΗΣ ΤΗΣ "ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ" ΚΑΙ ΤΗΣ "ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΩΣ"

Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς, Τιμιώτατον πρεσβυτέριον, ἀγαπητοί ἐν Χριστῶ ἀδελφοί

Εἶναι δύσκολον νά συλλάβη κανείς τό μέγεθος τῆς προδοσίας κατά τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ἡ ὁποία συντελεῖται ἀπό πολλῶν ἐτῶν καί ἀποκαλύπτεται σήμερον ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων της. Εἶναι δύσκολον, διότι ἡ προδοσία[13] ἔγινε μέ μεγίστην καί τελείαν κάλυψιν καί συγχρόνως τήν δημιουργίαν ἑνός ἀθλίου  ἄλλοθι.

Δέν ἀναφερόμεθα εἰς τόν Νεοημερολογιτισμόν καί τόν Οἰκουμενισμόν, οὔτε εἰς τό Βατικανόν καί τήν νέαν τάξιν πραγμάτων, οὔτε εἰς τήν  Μασωνίαν καί τόν Σιωνισμόν. Αὐτῶν αἱ προθέσεις τά σχέδια καί τά ἔργα εἶναι γνωστά. ῾Ο ἐχθρός ὅταν ἐνεργεῖ ἐμφανῶς κατά μέτωπον, εἶναι ὀλιγώτερον ἐπικίνδυνος, ἐνῶ, ὅταν καλύπτεται, ὅπως ὁ λύκος μέ τήν δοράν προβάτου καί ὡς ἄκακον ἀρνίον εἰσέρχεται ἐντός τῶν τειχῶν, καταλαμβάνει τά φρούρια καί παραδίδει τήν πόλιν εἰς τούς ἐχθρούς.

᾿Εν προκειμένῳ αὐτό συνέβη εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν τῶν Γ.Ο.Χ. ἀπό εἰκοσαετίας, καί πλέον, ἰδιαιτέρως δέ τά τελευταῖα ἔτη. Πρόσωπα τά ὁποῖα ἐτάχθησαν νά φυλάσσουν καί νά ᾿Επισκοποῦν τήν ᾿Εκκλησία, πρόσωπα τά ὁποῖα ἐθεωροῦντο ὅτι ἦσαν ἕτοιμα νά χύσουν καί τό αἷμα τους διά τήν ᾿Ορθοδοξίαν, ἀπεδείχθησαν ὅτι ἦσαν "ὀφθαλμοί" καί "πόδες" καί "χεῖρες" τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων. Δυστυχῶς τοιοῦτοι ἀπεδείχθησαν οἱ μέχρι πρότινος θεωρούμενοι Γνήσιοι ᾿Επίσκοποι [14] κ.κ. Ματθαῖος Μακρῆς καί Χρυσόστομος Μητρόπουλος.

῾Ο κ. Ματθαῖος Μακρῆς, (πρώην Μητροπολίτης ᾿Αττικῆς καί Μεγαρίδος) εἴτε ἐνσυνειδήτως, εἴτε ἀσυνειδήτως, κατ᾿ ἀρχήν ἀπό τό 1971 καί ἰδιαιτέρως ἀπό τό 1974 ἐνεργεῖ κατά τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ὡς πάντοτε προκύπτει ἐκ τῶν λόγων του καί τῶν ἔργων του.

Πρῶτον ἀπό τόν Σεπτέμβριον τοῦ 1971 γίνεται θιασώτης τῆς λεγομένης "χειροθεσίας" καί συνεχίζει ἔκτοτε νά σεμνύνεται ὅτι πλέον μέ τήν "χειροθεσίαν ἀπέκτησε κῦρος", "ἔχει ὑψηλά τό κεφάλι του καί τυγχάνει εὑρυτέρας ἀναγνωρίσεως". Κατάληξις αὐτοῦ τοῦ φρονήματος εἶναι τό 1991 νά ἐγκρίνη μαζί μέ ἄλλους τήν ἀπό 11-10-91 βλάσφημον "ἐγκύκλιον" τοῦ ῾Ιερομ. Εὐθυμίου διά τῆς ὁποίας θεωρεῖται ὡς δεδομένη ἡ χειροθεσία καί πρέπει νά καταδικασθῆ ἤ νά ἀποκηρυχθῆ. Γενομένη δεκτή ἡ τοιαύτη περί "καταδίκης" ἤ "ἀποκηρύξεως" σατανικωτάτη ἐπινόησις, κάμνει ἀποδεκτήν ὡς ὑπαρκτήν τήν περί χειροθεσίας βλασφημίαν μέ ἀποτέλεσμα ὅ,τι δέν ἔγινε τό 1971 νά γίνη διά τοῦ τρόπου αὐτοῦ σήμερον!

Δεύτερον ὁ κ. Ματθαῖος κατά ᾿Οκτώβριον 1993 ἠμφεσβήτησεν ἐν Συνόδῳ τήν ἀπόφανσιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας διά τῆς ὁποίας τό 1982 ἀπεφάνθη καί ἐπισήμως διετύπωσεν τήν κοινήν  συνείδησιν τοῦ Σώματος τῆς ᾿Εκκλησίας, ὅτι ἡ λεγομένη "χειροθεσία" δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά μία καθαρά τυπική ἐξωτερική πρᾶξις, μή καθαπτομένη τῆς δογματικῆς ἀκεραιότητος τοῦ μυστηρίου τῆς χειροτονίας τῶν ᾿Επισκόπων μας. ῾Η λεγομένη "χειροθεσία" ἔγινε δεκτή ὡς ἁπλῆ συγχωρητική εὐχή καί τοῦτο ὄχι διά παράβασιν Κανονικήν, ἀλλά δι᾿ ὑπέρβασιν σχετικοῦ κανόνος, ὅστις ὁρίζει ἡ χειροτονία ᾿Επισκόπου νά γίνεται ὑπό δύο ἤ τριῶν ᾿Επισκόπων καί ὄχι ὑπό ἑνός. Τοῦτο ὡς προελέχθη ἐγένετο τό 1948 ὑπό τοῦ ἀοιδίμου ῾Αγίου Πατρός, διότι ἀποδεδειγμένως ὑπῆρξεν ἀδήριτος ἐκκλησιαστική ἀνάγκη, ἀφοῦ δέν ὑπῆρχεν ἕτερος ᾿Ορθόδοξος ᾿Επίσκοπος. ῾Υπερέβη τόν ῾Ιερόν Κανόνα,ὁ ὁποῖος προβλέπει τήν κανονικήν μετάδοσιν τῆς ᾿Αποστολικῆς διαδοχῆς, ἀκριβῶς διά νά μεταδώση τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν. Δέν κατεπάτησε τόν ῾Ιερόν Κανόνα, διότι δέν ὑπῆρξεν ἄλλος ᾿Ορθόδοξος ᾿Επίσκοπος ἀλλά καί διότι δέν ἐχειροτόνησεν ἀναξίους καί διαβεβλημένους, δέν ἐχειροτόνησεν διά νά προκαλέση σχίσμα ἤ ἄλλο τι εἰς βάρος τῆς ἑνότητος τῆς ᾿Εκκλησίας, ἀλλά διά νά ὑπηρετήση Αὐτήν. ᾿Εν προκειμένῳ ἐνήργησεν κατά τήν βούλησιν τοῦ Σώματος τῆς ᾿Εκκλησίας (Κλήρου καί Λαοῦ) καί κατ᾿ ἐντολήν αὐτοῦ ἐχειροτόνησεν ἀξίους καί ἁγίους ᾿Αρχιερεῖς.᾿Εννοεῖται ὅτι μόνος του ἐχειροτόνησεν μόνον τόν ἀοίδιμον Τριμυθοῦντος Σπυρίδωνα, ὅστις ἀπεδείχθη ἅγιος ᾿Επίσκοπος, τούς δέ ὑπολοίπους κανονικῶς.

Δι᾿ αὐτήν τήν ἀναγνώρισίν του, ὁ κ. Ματθαῖος Μακρῆς, δέν ἐδίστασε νά ζητήση καί τήν συνδρομήν μου, ἐπεθύμει νά εἶμαι συνεργάτης του παρασύρων με εἰς τά σχέδιά του. Δέν τό ἐπέτυχε καί πλέον μᾶς μισεῖ καί μᾶς πολεμεῖ. ᾿Αποκαλύπτομεν λοιπόν, ὅτι κατά τήν 10ετίαν τοῦ 1980-1990 δίς μέ ὡδήγησεν εἰς πολιτικά πρόσωπα (ἀμφοτέρων τῶν πολιτικῶν κυβερνητικῶν σχημάτων, τά ὁποῖα κυβερνοῦν τάς τελευταίας δεκαετίας) καί συμφώνως πρός τό πάγιον τέχνασμα τοῦ νεοημερολογητισμοῦ, ἐπεδιώχθη νά πεισθῶ, ὅτι πρέπει, διά τό ἐθνικόν καί ἐκκλησιαστικόν συμφέρον, νά ἀναγνωρισθῆ ἡ ᾿Εκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ., ἀφοῦ ὑπαχθῆ πνευματικῶς καί διοικητικῶς ὑπό τό πρεσβυγενές καί ἐν δυσκόλῳ καταστάσει εὑρισκόμενον Πατριαρχεῖον τῶν ῾Ιεροσολύμων. ῾Ως ἀντάλλαγμα δέ ὑπέσχοντο οἱ πολιτικοί παράγοντες δωρεάν αὐτοκίνητα, μισθούς, συντάξεις καί "ἀναγνώρισιν"!! Καί τότε ὅμως καί τώρα καί πάντοτε θά δηλώνωμεν μετά παρρησίας ὅτι ἡ ᾿Εκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. τῆς ῾Ελλάδος εἶναι ἕτοιμη νά ἔλθη εἰς κοινωνίαν μέ ὅποια ᾿Εκκλησία - Πατριαρχεῖον ἐπανέλθη εἰς τήν πρό τοῦ 1924 ἐκκλησιαστικήν κατάστασιν, καταδικάση τήν Οἰκουμενιστικήν ᾿Εγκύκλιον τῆς Συνόδου τῆς Κων/λεως τοῦ 1920, ἐξέλθη τοῦ βδελύγματος τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν ᾿Εκκλησιῶν καί ὁμολογήση τήν Γνησίαν ᾿Εκκλησιολογίαν τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως[15].

῎Ισως ἀπαγοητεύσαμεν τότε, ὅπως καί τώρα τόν κ. Ματθαῖον Μακρῆ, διότι ἡ ᾿Εκκλησία τοῦ Χριστοῦ δέν θέλει τήν "ἀναγνώρισιν τοῦ Καίσαρος", ἀλλ᾿ ἀπαιτεῖ μόνον τόν πρός Αὐτήν σεβασμόν τοῦ Καίσαρος, δηλαδή τήν ἐλευθερίαν της, ἡ ὁποία ἀκόμη πηγάζει ἀπό τό Σύνταγμα καί τίποτε περισσότερον. Οὔτε τάς τιμάς, οὔτε τά χρήματα, οὔτε τάς συντάξεις, οὔτε... οὔτε.... ἀπολύτως τίποτε δέν θέλει ἡ ᾿Εκκλησία.

Διά τόν κ. Ματθαῖον μετά τό σχίσμα του ἤνοιξε ὁ δρόμος διά τήν ἀναγνώρισίν του ... ἄς πορευθῆ πλέον ἐλεύθερα πρός τήν ἀναγνώρισιν. Τά ξίφη τά ὁποῖα ἀκονίζει, τάς ἀπειλάς, τάς ὁποίας ἐκτοξεύει καί μέ τάς ὁποίας φανατίζει καί σκοτίζει τούς ὁπαδούς του στρέφονται ὅλα ἐναντίον του. Τόν προειδοποιήσαμε τόν κ. Ματθαῖον, ὅτι ὁ χειμών τόν ὁποῖον ἔφερε τήν 30-10-91 εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν, αὐτόν μέν θά τόν "ξεπαγιάση", διά τήν ᾿Εκκλησίαν ὅμως θά "ἀνθίση τό πρωτοκαίριον ἔαρ, ἐν ᾧ τόν εὐχαριστήριον ἐπ᾿ ἀγαθοῖς θερισμόν"[16] θά ποιήσωμεν. ῾Ο κ. Ματθαῖος καί οἱ μετ᾿ αὐτοῦ συμπορευόμενοι ἤδη αὐτοαπεβλήθησαν ἐκ τοῦ ῾Ιεροῦ Φιλανθρωπικοῦ Συνδέσμου τήν 1/14-12-1994, τόν δέ ᾿Ιούνιον τοῦ 1995 ἐκόπησαν καί ἐκ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί αὐτοαπεβλήθησαν καί ἐκ τοῦ Σώματος τῆς ᾿Εκκλησίας, τό δέ χείριστον, ἐσκληρύνθησαν εἰς τό κακόν τῆς ἀποστασίας καί ἀρνοῦνται νά ἐνδυθοῦν τήν σύνεσιν, τήν ἀγάπην, τήν ταπείνωσιν καί νά ἀναθεωρήσουν.

Τό σχίσμα τοῦ ᾿Ιουνίου τοῦ 1995 ὑπό τῶν 5 πρώην Μητροπολιτῶν κ.κ. Ματθαίου, Χρυσοστόμου, Γρηγορίου, Θεοδοσίου καί Τίτου.

᾿Ασφαλῶς ὁ κ. Ματθαῖος δέν εἶχεν ἐξ ἀρχῆς ὡς σκοπόν του τό σχίσμα. Σκοπός τοῦ κ. Ματθαίου καί τοῦ κ. Χρυσοστόμου μετά τῶν λεγομένων ζηλωτῶν ῾Αγιορειτῶν καί λοιπῶν ἦτο νά ἡγηθῆ ὁ κ. Ματθαῖος τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. καί νά γίνη αὐτός ὁ ρυθμιστής Της. Τίνι τρόπῳ;

Πρῶτον: Μέ τό νά ἐμποδίση καί νά ματαιώση τήν ἐπισκοποίησιν Θεολόγων Κληρικῶν ἤ καί γενικῶς νά μή γίνουν χειροτονίαι νέων ῾Επισκόπων.

Δεύτερον: Μέ τό νά γίνη κύριος τῶν δύο μεγάλων Συνοδικῶν - Σταυροπηγιακῶν ῾Ιερῶν Μονῶν, ἐκδιώκων ἐξ αὐτῶν τόν Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον καί ἀνατρέπων αὐτόν ἐκ τοῦ θρόνου τῶν ᾿Αθηνῶν.

Τρίτον: Μέ τό νά περιέλθη ὁ θρόνος τῶν ᾿Αθηνῶν εἰς τόν ἴδιον καί κατόπιν τούτων θά καθίστατο Μονοκράτωρ καί ὡς "χειροθετημένος" ἦτο εὔκολον νά ἀναγνωρισθῆ καί ἐπισήμως ὡς "᾿Αρχιεπίσκοπος" καί ὡς "᾿Εκκλησία" ἀπό τό Κράτος καί τόν Οἰκουμενισμόν.

῎Ελειπε ὅμως ἡ ἀφορμή διά νά διαβάλη τούς ἀδιαβλήτους ὑποψηφίους διά τό ᾿Αρχιερατικόν ἀξίωμα κληρικούς, καί εὗρε τήν ἀφορμή τῆς "εἰκονομαχίας".

Προσοχή, ἡ ὅλη ἔριδα διά τάς συγκεκριμένας ἱεράς εἰκόνας ἐξεκίνησε ἀπό τό περιβάλλον τοῦ κ. Ματθαίου, διότι παραδοσιακάς ἱεράς εἰκόνας, τάς παρεχάρασσον ἤ τάς ἐβλασφήμουν. Π.χ. τήν συμβολικήν Θεοφάνειαν τῆς ῾Αγίας Τριάδος εἰς τήν Φιλοξενίαν τοῦ ᾿Αβραάμ ἐχαρακτήριζον μέ χυδαίας φράσεις καθώς καί ὡς "῾Εβραϊκήν"! ᾿Επειδή δέ ἡ Θεοφάνεια αὕτη ἀνήκει εἰς τήν Π.Δ. κατήργουν καί τήν Π.Δ., ὡς δῆθεν ἀφορῶσαν τούς ῾Εβραίους καί ὄχι τήν ᾿Εκκλησίαν! Τήν δέ ᾿Ορθόδοξον Εἰκόνα τῆς ᾿Αναστάσεως, τήν ὁποίαν ἡ ᾿Εκκλησία ἀπό τούς πρώτους αἰῶνας ἐδέχθη καί ἐβίωσεν, μετονομάζουν "εἰς ῞Αδου Κάθοδον", θεωροῦν δέ αἱρετικάς ὅλας τάς εἰκόνας, αἱ ὁποῖαι ἀρχαιόθεν  φέρουν τήν ἐπιγραφήν "᾿Ανάστασις" ἤ "᾿Ανάστασις τοῦ Χριστοῦ" ἤ "῾Η ῾Αγία τοῦ Χριστοῦ ᾿Ανάστασις" καί χαρακτηρίζουν ὡς "῾Εβραίους" καί "αἱρετικούς" ὅσους τήν δέχονται, ὅπως ἀκριβῶς τάς ἐδέχθη ἡ μακραίων παράδοσις τῆς ᾿Εκκλησίας. Βλασφημοῦν μέ τάς πιό φρικτάς βλασφημίας, τόσον τήν συμβολικήν ἀποκάλυψιν τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ εἰς τόν ᾿Αβραάμ, ὅσον καί τήν δογματικήν εἰκόνα τῆς ᾿Αναστάσεως περιπίπτοντες εἰς τόν δυτικόν καθαρά ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΝ, ὁ ὁποῖος καταργεῖ τά μυστήρια (τάς μυστικάς ἀληθείας - δογματικάς ἀληθείας) καί τά ἐξανθρωποποιεῖ καί τά θέτει κάτω ἀπό τόν ἀνθρώπινον λόγον. Διά τοῦτο δέχονται ὅτι "εἰκόνα τῆς ῾Αγίας Τριάδος εἶναι ἡ τῶν τριῶν προσώπων" καί "εἰκόνα τῆς ᾿Αναστάσεως εἶναι ἡ ἐκ τάφου ἔγερσις". Καί εἶναι βεβαίως γεγονός, ὅτι καί αἱ δύο αὐταί εἰκόνες χρησιμοποιοῦνται εἰς τήν λατρεία χωρίς ἰδιαιτέρως νά ἐξετάζωνται. ῞Ομως νά βλασφημοῦν τήν εἰκόνα τῆς Φιλοξενίας τοῦ ᾿Αβραάμ εἰς τήν ὁποίαν ἡ ᾿Εκκλησία εἶδε τήν συμβολικήν ἀποκάλυψιν τοῦ Τριαδικοῦ τῆς Θεότητος, νά ἀποκαλοῦν δέ καί τήν λεγομένην εἰκόνα "τῶν τριῶν προσώπων" ὅτι "αὐτή εἶναι ἡ ῾Αγία Τριάδα[17] καί ὄχι ἡ ἄλλη πού εἶναι γιά τούς ῾Εβραίους" αὐτό μόνον ὀρθόδοξον δέν εἶναι, ἀλλά καί εἰδωλολατρεία δύναται νά χαρακτηρισθῆ,

Δέν κατώρθωσε ὅμως νά ἐφαρμόση τά σχέδιά του παρά τάς ἀπεγνωσμένας προσπαθείας του. ᾿Εκινητοποιήθησαν ἐν προκειμένῳ Εὐθύμιοι, ᾿Αλεξόπουλοι, ῾Αγιορεῖται, Γορτινιανοί, Μαγδαληνές, Δήμαρχοι, Εἰσαγγελεῖς, Δικαστήρια κλπ., ὅμως προσέκρουσαν εἰς τόν βράχον τῆς ᾿Ορθοδοξίας ἤτοι τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου, τῶν Μητροπολιτῶν Πειραιῶς κ. Νικολάου καί ᾿Αργολίδος κ. Παχωμίου καί τοῦ ᾿Αρχιγραμματέως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ἀλλά καί γενικώτερον εἰς τό σῶμα τῶν Θεολόγων, τῶν μοναχῶν καί μοναζουσῶν καί τοῦ εὐσεβοῦς πληρώματος.

᾿Αφοῦ δέν πέρασε ἡ πλάνη περί "εἰκονομαχίας", παρά τάς ὑποδείξεις του: "μόνο εἰκονομαχία νά λέτε", ἀφοῦ ἀπεκαλύφθησαν τά σχέδιά του καί ὁ μηχανισμός του, ἀφοῦ δέν πέρασε ἡ βλασφημία του περί "χειροθεσίας", ἀφοῦ δέν πέρασαν οἱ "ἀφορισμοί" καί τά πραξικοπήματά του, ἀφοῦ δέν ἔγινε κύριος τῶν ῾Ιερῶν Μονῶν, τότε ἀπεφάσισε τό ΣΧΙΣΜΑ μέσα εἰς τό ὁποῖον θάπτεται καί ἐνταφιάζεται ὁ ἴδιος καί ἡ ὁμάδα του.

῾Η φύσις τοῦ σχίσματος τῶν 5

῞Οπως τό σχίσμα τοῦ 1937, τό ὁποῖον προεκάλεσε ὁ πρώην Φλωρίνης μέ τό περί "δυνάμει καί οὐχί ἐνεργείᾳ" νεοημερολογιτικοῦ σχίσματος τοῦ 1924, εἶχεν λόγους δογματικούς - ᾿Εκκλησιολογικούς, ἔτσι καί τό σχίσμα τῶν 5 ἐπισκόπων ἔχει ὁμοίως δογματικούς - ᾿Εκκλησιολογικούς λόγους.

᾿Εν προκειμένῳ αἱ περί "χειροθεσίας" ἀντιλήψεις καί θέσεις τοῦ κ. Ματθαίου καί τῶν ὁμοφρόνων του ἔχουν εὐθέως ἐκκλησιολογικόν - ὁμολογιακόν - Δογματικόν χαρακτῆρα. ῾Η ἄρνησις των  νά καταδικάσουν τάς περί χειροθεσίας βλασφημίας τῆς ἐπισήμου "ἐγκυκλίου" τοῦ κ. Εὐθυμίου τοῦ Κυπρίου (ἀπό 11-10-91), αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ματθαίου  καί ἐνώπιον τῆς Συνόδου (᾿Οκτώβριος 1993) ὅτι δέν τόν ἐκφράζει ἡ ἀπόφανσις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τοῦ 1982 (Β' Πράξις ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας 19 -8-1982), διότι "αὐτήν τήν ἔγραψε ὁ Γκουτζίδης" καί εἶναι φρόνημα καί ἀπόφανσις ἰδική μου. ᾿Επίσης αἱ ἀπ᾿ ἀρχῆς (Σεπτέμβριος τοῦ 1971) προηγηθεῖσαι δηλώσεις του, ὅτι ἐδέχθη χειροθεσία καί ὅτι "τώρα τόν ἀναγνωρίζουν ὅλοι" καί "ἔχει ψηλά τό κεφάλι", εἶναι οἱ φοβεροί δογματικοί - ᾿Εκκλησιαστικοί λόγοι καί πραγματικαί αἰτίαι τοῦ σχίσματός του.

᾿Επειδή δέ παρά τάς περί "εἰκονομαχίας"  συκοφαντίας του κλπ. δέν κατώρθωσε νά περιέλθη εἰς τάς χεῖρας του ἡ πλοήγησις τοῦ σκάφους τῆς ᾿Εκκλησίας, καί μή ἔχων ἄλλην ἐπιλογήν, κατέληξεν νά ἐπιφέρη βαρύτατον πλῆγμα εἰς τό Σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας προκαλέσας σχίσμα.

Αἱ περί "ἐκπτώσεων", "ἀργιῶν", "καθαιρέσεων" κλπ.

ἀποφάσεις τῶν 5 σχισματικῶν ᾿Αρχιερέων.

Αἱ ἐνέργειαι τῶν σχισματικῶν γενικῶς εἶναι ἄκυροι, ἀλλά καί τῶν μή σχισματικῶν, ὅταν εἶναι ἀντικανονικαί, φατριαστικαί, δόλιοι κλπ. ὄχι μόνο εἶναι ἄκυροι, ἀλλά καί ἐπιφέρουν τήν ποινήν τῆς καθαιρέσεως εἰς τούς ἰδίους. ᾿Εν προκειμένῳ οἱ 5 ᾿Αρχιερεῖς ἔλαβον κάποιες ἀποφάσεις κατά τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου καί τῶν λοιπῶν ᾿Αρχιερέων. Αὗται, ἐνῶ, ὡς παράνομοι καί ἀντικανονικαί, εἶναι παντελῶς ἄκυροι καί ἀνυπόστατοι δι᾿ ἐκείνους πρός τούς ὁποίους ἀπευθύνονται, ὅμως δι᾿ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον αὐτάς τάς ἀποφάσεις, ἰσχύουν αἱ φοβεραί Κανονικαί συνέπειαι διά τά πραγματικά ἀδικήματα τῆς συνωμοσίας, φατρίας καί τυρείας.

Οἱ 5 ἐν τῆ ἀφελείᾳ των ἤ ἐν τῷ σκότει τῆς μισαλλοδοξίας των, ἐνόμισαν, ὅτι κάτι θά πετύχουν μέ τάς "ἀποφάσεις" των, ἐνῶ εἰς τήν οὐσίαν αὐταί αἱ ἀποφάσεις των ἐστράφησαν ἐναντίον των πολλαπλῶς.

᾿Εάν ἦσαν ἁπλῶς ἄκυροι καί ἀνυπόστατοι ἦτο ἁπλοῦν τό πρᾶγμα, τώρα ὅμως συμβαίνει κάτι περισσότερο.

᾿Εν προκειμένῳ ὕβρισαν, ἐσυκοφάντησαν διά νά καλύψουν τήν προδοσίαν των καί ἔλαβαν ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐνῶ δέν ἀγγίζουν ἐκείνους διά τούς ὁποίους τάς ἔλαβον, ὅμως διά τούς ἰδίους εἶναι ἀποκαλυπτικαί καί τούς καταδικάζουν. Αἱ ἀποφάσεις τῶν 5 ἐνῶ δέν παράγουν ἀπολύτως κανέν ἔργο κατά τῶν κανονικῶν ᾿Επισκόπων καί τῆς Κανονικῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ὅμως διά τούς ἰδίους, αἱ ἴδιαι ἀποφάσεις των τούς καταδικάζουν εἰς καθαίρεσιν καί ἀφορισμόν.

Τό μαχαῖρι μέ τό ὁποῖον ἠθέλησαν νά "σφάξουν" τούς Κανονικούς ᾿Αρχιερεῖς, μέ τό ἴδιο μαχαῖρι θά τούς "σφάξη" ἡ ᾿Εκκλησία ἤ μᾶλλον μέ τό ἴδιο μαχαῖρι ἔχουν αὐτοκτονήσει, ἀποκοπέντες τοῦ Σώματος τῆς ᾿Εκκλησίας καί ἐξελθόντες Αὐτῆς.

῾Ομοιάζουν μέ φονιάδες, οἱ ὁποῖοι ἐνῶ ἀπεφάσισαν νά φονεύσουν ἀθώους διά νά τούς ληστεύουν, ὅμως τά "μαχαίρια" τους δέν ἔκοβαν καί τά "πιστόλια" τους δέν ἐκτύπησαν, μέ ἀποτέλεσμα οἱ ἐπίδοξοι "δολοφόνοι" καί "κληρονόμοι" νά συλληφθοῦν καί νά ἀπειλοῦνται ὡς ἐπικίνδυνοι δι᾿ "ἀνθρωποκτονίαν" καί "ληστείαν" ἐκ προθέσεως.

῎Ετσι ὁμοιάζουν αἱ ἀποφάσεις τῶν 5 ᾿Αρχιερέων. Οἱ ἄνθρωποι ἐν τῇ ἀγνοίᾳ των, ἀλλά κυρίως ἐν τῇ σκοπιμότητί των δέν ἐλέγχουν, οὔτε τί λέγουν, οὔτε τί "ἀποφασίζουν", οὔτε τί πράττουν, μέ ἀποτέλεσμα αἱ ἴδιαι αἱ ἀποφάσεις των νά τούς καταδικάζουν εἰς τήν ἐσχάτην τῶν ποινῶν, ἤτοι τῆς καθαιρέσεως.

Αὐτοκτόνησαν πνευματικῶς οἱ πέντε μέ τήν δημιουργίαν τοῦ σχίσματός των καί προηγουμένως μέ τάς βλασφημίας των περί "χειροθεσίας", τά σκάνδαλα, τάς συκοφαντίας, τό μῖσος κλπ.

῾Οποιαδήποτε πλέον πρᾶξις τῆς ᾿Εκκλησίας κατά τῶν 5 θά ἔχη ἁπλῶς διαπιστωτικόν χαρακτῆρα καί θά ἀποσκοπῆ εἰς ποιμαντικούς λόγους.

Εἰδικῶς αἱ ὑπ᾿ ἀριθμ. 95/10-5-95, 4/7-6-95 καί 10/25-6-95 ἀποφάσεις τῶν 5 ᾿Αρχιερέων, δέν ἔχουν ἀπολύτως κανέν  κῦρος, διότι αὐτοί οἱ ὁποῖοι τάς ἔλαβον δέν ἦσαν οὔτε Σύνοδος, οὔτε Δικαστήριον, ἀλλά πέντε πραξικοπηματίαι, πέντε ἀνταρσίαι, πέντε καταπατηταί τῆς κανονικῆς τάξεως καί ὡς ἐκ τούτου δέν νομιμοποιοῦνται καί κανένα νόμιμον ἔργον δέν παράγουν. Αἱ ἀποφάσεις των εἶναι ἄκυροι καί ἀνυπόστατοι. ᾿Επλανήθησαν ἴσως οἱ ἄνθρωποι ἀπό τήν πρός καιρόν πλειοψηφίαν των καί σκοτισθέντες λαμβάνουν "ἀποφάσεις" διά τῶν ὁποίων αὐτοκαταδικάζονται. Καί διά τόν κόσμον τοῦτον ἡ παράνομος πλειοψηφία δέν παράγει οὐδέν νόμιμον ἔργον, ἀλλά περισσότερον διά τήν ᾿Εκκλησίαν, ἡ ἐν τῇ ἀντικανονικότητι ἤ ἐν τῇ φατρεία καί τυρεία καί συνομωσία πλειοψηφία πολλαπλασιάζει τό ἔγκλημα. Καί ἄν ἀκόμη ἦσαν 555 οἱ πραξικοπηματίαι, τό πραξικόπημά τους θά ἦτο 555 φορές χειρότερον καί δέν θά ἐνομιμοποιεῖτο.

῞Οσον περισσότεροι εἶναι οἱ φατριάζοντες καί παρανομοῦντες τόσον περισσότερον καταδικάζονται ἐνῶ, ἐπαναλαμβάνομεν, κανέν νόμιμον ἔργον - ἀποτέλεσμα δέν παράγουν. Εἴτε "ἀπεφάσισαν ἀργίαν", εἴτε "ἔκπτωσιν", εἴτε "καθαίρεσιν", ταῦτα πάντα εἶναι ἄκυρα καί εἶναι σάν νά μή ἔγιναν διά τόν κανονικόν ᾿Αρχιεπίσκοπον καί τήν Κανονικήν ῾Ιεράν Σύνοδον, ἐνῶ διά τούς ἰδίους ἐγείρονται σκληροί οἱ θεῖοι καί ἱεροί Κανόνες περί συνομωσίας, φατρίας καί τυρείας, καί ὄχι μόνον αὐτοί [18].

Διά τόν λόγον αὐτόν ἡ ῾Ιερά Σύνοδος δέν ἔλαβεν ὑπ᾿ ὄψιν της τάς τοιαύτας ἀποφάσεις, ἀλλά ἐνέσκυψεν μετά πολλῆς συνέσεως καί προσοχῆς καί ἀγωνίας εἰς τό τραῦμα πού προεκάλεσε τό σχίσμα τῶν 5 καί ἀδιαφοροῦσα ἄχρι καιροῦ διά τάς ἀποφάσεις των, καταβάλλει κάθε προσπάθειαν, μήπως ἔστω καί μετά τό ναυάγιον τῶν 5, τείνει κάποιος χεῖρα καί ζητήσει τήν σωτηρίαν του. Θά ἔδει νά ἦτο ἄμεσος ἡ κανονική ἀντιμετώπισίς των καί ἐπιβολή τῶν ποινῶν, τάς ὁποίας προβλέπει καί ἐπιβάλλει τό Κανονικόν ᾿Εκκλησιαστικόν Δίκαιον. ῞Ομως πρός καιρόν ἡ ῾Ιερά Σύνοδος ἐποίησεν τήν ἐσχάτην οἰκονομίαν, δηλαδή ἐμακροθύμησεν καί εἰς τάς ἀφρόνους ἐνεργείας τῶν 5 ἀπήντησεν μέ ἀγάπην καί ἐκκλησιαστικήν συνέπειαν πού πρέπει νά διακρίνη τούς ᾿Επισκόπους καί ὡς ἄτομα καί ὡς ῾Ιεράν Σύνοδον. ᾿Εκάλεσε τούς 5 διά κανονικῆς προσκλήσεως νά προσέλθουν εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον διά νά ἀντιμετωπισθῆ τό σχίσμα καί θεραπευθῆ τοῦτο ἐν τῇ γενέσει του.

Τήν 25-8-95 ἡ ῾Ιερά Σύνοδος ἀπηύθυνε πρός τούς 5 πραξικοπηματίας τήν κάτωθι ἐπιστολήν - πρόσκλησιν:

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΙΑ

Μ. Μπότσαρη 8. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

ΑΡ. ΠΡΩΤ.  2876 

᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 25-8-95 (Π.Η.)

Πρός

τούς Σεβ/τους: κ. Γρηγόριον, κ. Ματθαῖον,κ.Θεοδόσιον, κ. Τίτον καί κ. Χρυσόστομον

Σεβασμιώτατε.

Διά τῆς παρούσης ἐπιστολῆς, τήν ὁποίαν σᾶς ἀποστέλλω τῆ ἐντολῇ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας σᾶς γνωρίζω τά κάτωθι:

῾Η ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας, συσκεψαμένη ἐν ῾Αγίῳ Πνεύματι καί μετά συνοχῆς καρδίας ἐξετάσασα τήν  ὑφισταμένην σήμερον ἐκκλησιαστικήν κατάστασιν, ὅπως αὕτη ἐδημιουργήθη, ἐξελίχθη καί τελικῶς διεμορφώθη, ἰδιαιτέρως μετά τήν 9-6-95 (ν. ἡ.), ἐν βαθείᾳ θλίψει διά τά συμβαίνοντα, ἐκφράζει τήν διακαῆ ἐπιθυμίαν καί τήν ἐκτενῆ εὐχήν, ὅπως ἅπαντες ἐνωτισθῶμεν τήν ἐντολήν τῆς ἀγάπης τοῦ Κυρίου καί ἐκ βάθους ψυχῆς ἐκζητήσωμεν τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἵνα καί πάλιν "ὅπου ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερπερισεύση ἡ χάρις" (Ρωμ. 5, 20). Καί ἡ χάρις τοῦ Κυρίου, ὅταν ὑπάρχη ἀληθής πίστις, εἰλικρινής ταπείνωσις καί ἀνυπόκριτος ὑπακοή εἰς τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, δύναται νά θεραπεύση τά πάντα. ῎Αν ὅσα συνέβησαν καί συμβαίνουν εἶναι ἔργα καί συνέπειαι τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας καί ἀτελείας καί δέν εἶναι ἐξελισσόμεναι ἐνέργειαι προδιαγεγραμμένου σχεδίου ἑτεροκινήτων καί σκοτεινῶν δυνάμεων, εἶναι δυνατόν διά τῆς χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος νά διορθωθοῦν ὅλα τά σφάλματα τῆς ἀνθρωπίνης ἀτελείας καί νά θεραπευθοῦν ὅλα τά τραύματα τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας, ἀρκεῖ νά ὑπάρξη πραγματική διάθεσις ταπεινώσεως ἐν ἀληθείᾳ καί ἀγάπῃ ἐνώπιον τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. Καί τότε ἡ προσευχή τοῦ Θεανθρώπου ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ "ἵνα πάντες ἕν ὦσιν", θά γίνη ἀμέσως πραγματικότης, πρός δόξαν τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ἡμῶν καί τῆς ῾Αγίας τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας καί πρός σωτηρίαν ἡμῶν καί τῶν πιστῶν τέκνων Αὐτῆς.  

῾Η ῾Ιερά Σύνοδος λαμβάνουσα ὑπ᾿ ὄψιν ὅτι δύο εἶναι τά ἀσυγχώρητα ἁμαρτήματα ἤτοι:  α) ἡ βλασφημία κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος καί β) τό σχίσμα, τοῦ ὁποίου τήν ἁμαρτίαν οὔτε αἷμα μαρτυρικόν δέν τήν ἐξαλείφει, ἐπιθυμεῖ καί παρακαλεῖ νά προληφθῆ καί μή παγιωθῆ τό προκληθέν σχίσμα, διότι κανέν ἐκ τῶν μέχρι σήμερον ἐπισυμβάντων σχισμάτων δέν ἐθεραπεύθη.

᾿Εάν ἀληθῶς εἴμεθα ἐλεύθεροι ἐν Χριστῷ καί δέν εἶναι τινές δεσμευμένοι εἰς τρίτους ἐκτός ᾿Εκκλησίας παράγοντας, ἐάν ἀληθῶς πιστεύωμεν  εἰς τόν Θεόν καί τήν ῾Αγίαν Του ᾿Εκκλησίαν, κανέν πρόβλημα, ἀπό τά πολλά ὑφιστάμενα, δέν εἶναι ἱκανόν νά προκαλέση πραγματικόν ἀδιέξοδον εἰς τήν κρίσιν, τήν ὁποίαν διέρχεται σήμερον ὁ ῾Ιερός τῆς ᾿Εκκλησίας ᾿Αγών καί νά παγιωθῆ ἕν σχίσμα, τό ὁποῖον ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως τόν Νεοημερολογιτισμόν - Οἰκουμενισμόν.

Δέν νοεῖται νά ὁμολογῆτε πίστιν εἰς τόν Θεόν, πίστιν εἰς τήν ῾Αγίαν Του ᾿Εκκλησίαν, ὅτι εἶσθε ἐλεύθεροι ἐν Χριστῷ, καί προφασιζόμενοι δῆθεν "εἰκονομαχίαν" νά προκαλῆτε σχίσμα. ᾿Εν προκειμένω καί ἐάν καθ᾿ ὑπόθεσιν δεχθῶμεν, ὅτι ὑπάρχει "εἰκονομαχία", πού ἀσφαλῶς δέν ὑπάρχει, αὕτη δέν ἀντιμετωπίζεται διά τοῦ σχίσματος, ἀλλά διά τῆς μόνης κανονικῆς ἐκκλησιαστικῆς ὁδοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ὁ ἐν ἀγάπη καί ἀληθεία διάλογος. Εἴδομεν ὅτι διατυπωθεῖσαι πλάναι, ἀκρότητες καί τινες κακοδοξίαι, διά τῆς σωστῆς πληροφορήσεως, ἀνεκλήθησαν, ἀπεκηρύχθησαν ὑπό τῶν συντακτῶν των καί διά τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 2566/23-1-92 Ποιμαντορικῆς ᾿Εγκυκλίου ἡ ῾Ιερά Σύνοδος διεφύλαξεν τό 1992 τήν ἑνότητα. Τό σημερινόν ὅμως σχίσμα, ἐάν δέν ἀντιμετωπισθῆ ἐγκαίρως, ἴσως νά μή θεραπευθῆ ποτέ. Καί ἐνῶ ἡ ᾿Εκκλησία θά συνεχίση τήν πορείαν της, οἱ πραγματικοί σχῖσται, ὡς καί οἱ ἀνά τούς αἰῶνας Σχισματικοί, δέν θά ἴδουν πρόσωπον Θεοῦ.

᾿Ενῶ θέμα "εἰκονομαχίας", ὡς ἐτονίσθη, δέν ὑφίσταται, ὅμως ὑφίσταται ἡ βλασφημία κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος καθ᾿ ἥν, ὡς ἰσχυρίζεται εἰς τήν ἀπό 11-10-91 "᾿Εγκύκλιόν" του ὁ θεολογικός σας σύμβουλος, "μᾶς περιρρέει ἡ ἀνομία τῆς χειροθεσίας τοῦ 1971", καθώς καί ἡ βλασφημία ὅτι "ἐξεφύγομεν τῆς γραμμῆς πλεύσεως τοῦ ῾Αγίου Πατρός" κλπ. Ταῦτα εἶναι μείζονα αἱρέσεως καί θερμῶς παρακαλεῖ ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, διά τήν ἑνότητα καί τήν εὐόδωσιν τοῦ ἀγῶνος τῆς ᾿Ορθοδοξίας, νά ἀποκηρυχθοῦν, νά καταδικαστοῦν καί νά ὁμολογήσωμεν τήν ἀλήθειαν καί τήν κοινήν συνείδησιν τῆς ᾿Εκκλησίας, τήν ὁποίαν ἐξέφρασεν ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας διά τῆς Β' Πράξεώς της τῆς 19-8-1982,ὡς καί ἡμεῖς ἐπράξαμεν τήν 4-4-94 κατά τό Συνοδικόν Πανιερατικόν Συλλείτουργον, ὅτε κατεδικάσαμεν τόσον τάς ἐν λόγῳ βλασφημίας, ὅσον καί τάς ὑπό ἀμφοτέρων τῶν πλευρῶν διατυπωθείσας κακοδόξους ἐκφράσεις.

Σεβασμιώτατε

Διά τό ἅγιον τοῦτο ἔργον, ἤτοι διά τήν ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ ἀποκατάστασιν τῆς ἑνότητος σᾶς προσκαλοῦμεν εἰς κοινήν σύσκεψιν μεθ᾿ ἡμῶν τήν 9-9-95 (π.ἡ.), ἡμέραν Παρασκευήν καί ὥραν 10ην π.μ., δηλοῦντες, ὅτι δέν κωλυόμεθα ἀπό τάς μέχρι σήμερον ἀτυχεῖς ἐνεργείας - "ἀποφάσεις" ὑμῶν, διότι δέν μᾶς ἀγγίζουν καί διότι σᾶς θεωροῦμεν εἰσέτι ἐν Χριστῷ ἀδελφούς.

῾Η προσωπική σας πρόθυμος ἀνταπόκρισις ὡς καί τῶν ἑτέρων τεσσάρων Σεβ/των ᾿Αρχιερέων εἰς τήν παροῦσαν πρόσκλησιν καί ἡ θερμή διάθεσις καί διακαής πόθος νά  ἐκφρασθῆ ὑφ᾿ ὅλων, ἐν ἑνί πνεύματι καί μιᾷ καρδίᾳ, τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ, "ἵνα ὦμεν οἱ πάντες ἕν", θά συντρίψη τόν διάβολον τοῦ σχίσματος, θά καταισχύνη τάς σκοτεινάς δυνάμεις, καί χαρά θά γίνη ἐν τῷ οὐρανῷ μεγάλη ἀλλά καί εἰς τάς καρδίας ὅλων ἡμῶν καί ἰδιαιτέρως τῶν πενθούντων Γνησίων ᾿Ορθοδόξων Χριστιανῶν, πιστῶν τέκνων τῆς ῾Αγιωτάτης τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας.

Πρός τοῦτο αἱ τυχόν δικαστικαί ὑποθέσεις, αἱ ἐκκρεμοῦσαι εἰς τά πολιτικά δικαστήρια καί ἐκδικαζόμεναι κατά τήν περίοδον ταύτην, θά ἀνασταλοῦν.

᾿Αποφάσει - ᾿Εντολῇ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου

῾Ο ᾿Αρχιγραμματεύς

+ ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

Υ.Γ. Παρακαλοῦμεν, ὅπως, ἐφ᾿ ὅσον γίνη ἀποδεκτή ὑφ᾿ ὑμῶν ἡ πρότασίς μας περί τῆς ἀπό κοινοῦ συσκέψεως μᾶς ἐνημερώσητε πρό τεσσάρων τουλάχιστον ἡμερῶν ἀπό τῆς προσδιορισθείσης ἡμερομηνίας συσκέψεως."

῾Η ἀπάντησις τῶν 5 ᾿Αρχιερέων εἰς τήν πρόσκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου.

Εἰς τήν πρόσκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου οἱ 5 πραξικοπηματίαι ᾿Αρχιερεῖς ἀπήντησαν μέ τήν συνήθη ἄρνησιν καί τήν συνέχισιν τῶν συκοφαντιῶν καί τῶν βλασφημιῶν.  ῎Ας παρακολουθήσωμεν τήν θλιβεράν ἀπάντησίν τους:

"ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ-ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

Κων/λεως 22- 118 54 ᾿Αθῆναι

ΑΡ.ΠΡΩΤ.15

᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 28 Σεπτεμβρίου 1995 (Π.Η)

Πρός τόν τέως ᾿Αρχιγραμματέαν π. Κήρυκον Κοντογιάννην

Εἰς  Περιστέρι ᾿Αθηνῶν.

Διά τῆς παρούσης ἐπιστολῆς, τήν ὁποίαν σᾶς ἀποστέλλω τῇ ἐντολῇ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας, σᾶς γνωρίζω τά κάτωθι:

῾Η ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, μελετήσασα τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 2876 ἐπιστολήν σας, τῆς 25-8-95 (Π.Η), σᾶς γνωρίζει, ὅτι, ἡ πρότασίς σας διά συνάντησιν, μετά τῆς ῾Ιερᾶς ἡμῶν Συνόδου, εἶναι ἀδύνατον νά πραγματοποιηθῆ, ὑπό τάς παρούσας συνθήκας.

Εἰς τήν παροῦσαν, σᾶς ἀναφέρομεν συνοπτικῶς τούς βασικωτέρους λόγους τῆς εὐθύνης, ὑμῶν, τῶν τριῶν πρώην ᾿Αρχιερέων ᾿Ανδρέου, Νικολάου, Παχωμίου καί τῆς ὑμετέρας ψευδοσυνόδου:

1) ῾Η κάλυψις καί μή καταδίκη τῶν βλασφημιῶν καί αἱρετικῶν πονημάτων καί φρονημάτων Κασσιανοῦ Μπράουν, ᾿Αμφιλοχίου Ταμπουρᾶ, Μαξίμου, Νεοφύτου καί Στεφάνου Τσακίρογλου, Κηρύκου Κοντογιάννη, Δημ. Κάτσουρα, ᾿Ελευθ. Γκουτζίδη καί ἄλλων, ἐκ μέρους σας.

2) ῾Η ἐμμονή σας, ὅτι, δέν ὑπῆρξεν καί δέν ὑπάρχει εἰκονομαχία καί εἰκονομάχοι, παρά τήν ἀπόρριψιν τῶν εἰκόνων τῆς ῾Αγίας Τριάδος, τῆς ᾿Αναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ἐκ τοῦ Τάφου, καί ἄλλων, ἐκ μέρους τῶν ἀνωτέρω Νεοεικονομάχων!

3) ῾Η ἐπανειλημμένη ἄρνησις τοῦ τέως ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Ανδρέου, ὅπως συγκαλέση Σύνοδον τῆς ῾Ιεραρχίας διά τήν λύσιν τῶν προβλημάτων τῶν προκυψάντων ἐκ τῆς Νεοεικονομαχικῆς αἱρέσεως.

4) ῾Η ἄρνησις, τοῦ τέως ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Ανδρέου, νά προσέλθη καί ἀπολογηθῆ, ἐνώπιον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, διά συγκεκριμένας Κανονικάς παραβάσεις καί ἀντικανονικάς ἐνεργείας, διά τάς ὁποίας κατηγορήθη.

5) ῾Η δημιουργία πραξικοπήματος, διά τῆς ἀνακηρύξεώς σας, ὡς "Κανονικῆς Συνόδου", ἀγνοοῦντες, τήν πλειοψηφίαν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί ἀποσχισθέντες αὐτῆς.

6) ῾Η δημιουργία ὁριστικοῦ σχίσματος διά τῶν "ψευδοχειροτονιῶν ὑμῶν"

᾿Εκ τῶν ἀνωτέρω καί μόνον συνοπτικῶς ἀναφερθέντων λόγων, ἀποδεικνύεται ἡ εὐθύνη σας, διά τήν ὁριστικοποίησιν τοῦ σχίσματος.

῾Ως ἐκ τούτου, καί δεδομένου, ὅτι ἐκ τῆς ἐπιστολῆς σας, οὐδεμία ἔνδειξις μεταμελείας διαφαίνεται, δέν ἔχει "νόημα" καί "περιεχόμενον" μία τοιαύτη συνάντησις.

᾿Επί πλέον σᾶς γνωρίζομεν, ὅτι, ἐντός τῶν ἡμερῶν θά κυκλοφορήση, ᾿Εγκύκλιος τῆς ῾Ιερᾶς ἡμῶν Συνόδου, εἰς τήν ὁποίαν καταδεικνύεται τό περιεχόμενον τῆς ἐπιστολῆς σας, ὡς ἀβάσιμον, δόλιον, ὕπουλον καί παραπλανητικόν.

᾿Αναμένοντες, τήν πραγματικήν μετάνοιαν ὑμῶν

ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

῾Ο ᾿Αρχιγραμματεύς

῾Ο Θεσσαλονίκης Χρυσόστομος

Καί μόνον τό ἀνωτέρω συκοφαντικόν καί βλάσφημον ἔγγραφον τῶν 5 ἀποκαλύπτει, ὅτι δέν ἔχουν οὔτε ᾿Ορθοδοξίαν, οὔτε ἦθος χριστιανικόν, οὔτε σκέπτονται ὡς ἐκκλησιαστικοί ἄνδρες. ᾿Απεμπόλησαν τά πάντα καί πολεμοῦν διά τοῦ σχίσματος πλέον τήν ᾿Εκκλησίαν. Παρά ταῦτα ἡ ῾Ιερά Σύνοδος συνεδριάσασα καί συσκεψαμένη, ἀφοῦ ὑπογράμμισε καί ἐστιγμάτισε τά νέα ἀδικήματα τῶν 5 ἤτοι α) τήν ἀντιποίησιν ὑπό τῶν 5 τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ καί τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου β) Τήν συκοφαντίαν περί καλύψεως καί μή καταδίκης βλασφημιῶν κλπ. γ) Τήν συκοφαντίαν περί δῆθεν μή συγκλήσεως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου δ) Τήν θρασεῖαν πρόκλησιν νά ἀπολογηθῆ ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος ἐπί ψευδοῦς καί ἀνυποστάτου κατηγορητηρίου, τό ὁποῖον οἱ ἴδιοι οἱ πραξικοπηματίαι συνέπλασαν, καθώς καί τήν ὁμοίαν ἀπαίτησιν νά ἀπολογηθῆ ἐνώπιον τῶν πραξικοπηματιῶν (οἱ κατήγοροι καί κριταί καί δικασταί!), οἱ ὁποῖοι ἤδη τόν "ἔκρινα" καί ἀφρόνως τοῦ ἐπέβαλον τήν ποινήν τῆς ἀργίας! ε) Τήν ἀσέβειαν πρός τήν κανονικήν ἱεράν Σύνοδον στ) Τήν βλασφημίαν περί δῆθεν "ψευδοχειροτονιῶν" ζ) Τόν χαρακτηρισμόν τῆς προσκλήσεως ὡς ἀβασίμου, δολίας, ὑπούλου καί παραπλανητικῆς. Ταῦτα ὑπογραμμίσασα ἡ ῾Ιερά Σύνοδος ἀπεφάσισε νά μακροθυμήση πρός καιρόν καί νά ἀποστείλη δευτέραν ἐπιστολήν - πρόσκλησιν.

᾿Ιδού καί ἡ δευτέρα ἐπιστολή - πρόσκλησις:

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

Μ.Μπότσαρη 8 - Περιστέρι

ΑΡ. ΠΡΩΤ. 2903

᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ    29/16-1-1996

Πρός τούς Σεβασμιωτάτους:

κ. Γρηγόριον, κ. Ματθαῖον, κ. Θεοδόσιον, κ. Τίτον

καί κ. Χρυσόστομον.

Σεβασμιώτατοι,

Διά τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 2876/25-8-95 (ὀ.ἡ.) ἐπιστολῆς ἡμῶν, κοινῇ ἀποφάσει ὅλων τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, προσεκαλέσαμεν ὑμᾶς νά παραστῆτε εἰς "κοινήν μετά τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου σύσκεψιν, ἵνα συντριβῆ ὁ διάβολος τοῦ σχίσματος καί καταισχυνθοῦν αἱ σκοτειναί δυνάμεις". Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀνωτέρω προτάσεως ἡμῶν ἀπεστείλατε τό  ὑπ᾿ ἀριθμ. 15/28-9-95 ὑμέτερον ἔγγραφον, διά τοῦ ὁποίου ἠρνήθητε τήν ὡς ἄνω πρότασιν - πρόσκλησιν ἡμῶν.

Κατόπιν τούτου ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας συνελθοῦσα εἰς τακτικήν  συνεδρίασιν καί ἐν ῾Αγίῳ Πνεύματι καί μετά προσοχῆς καί ἐκκλησιαστικῆς συνεπείας ἐξετάσασα  τήν διαμορφωθεῖσαν κατάστασιν, αὖθις τε ὁμοφώνως ἀπεφάσισεν νά καλέση πάντας ὑμᾶς καί ἕνα ἕκαστον ἐξ ὑμῶν διά μίαν εἰσέτι φοράν εἰς κοινήν μετ᾿ Αὐτῆς σύσκεψιν διά τήν κατά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί τήν ἐκκλησιαστικήν τάξιν ἐξέτασιν καί ἐπίλυσιν τῶν δημιουργηθέντων προβλημάτων, καί δή καί τοῦ προκληθέντος σχίσματος. Καί τοῦτο, διότι εἶναι βαθεῖα συνείδησις ἁπάντων τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν, ὅτι θέλημα τοῦ Θεοῦ καί ἐντολή  τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ ἑνότης τῶν πιστῶν κατά τόν λόγον τῆς ᾿Αρχιερατικῆς Αὐτοῦ προσευχῆς "Πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτούς ἐν τῷ ὀνόματί σου, οὕς δέδωκάς μοι, ἵνα ὧσιν ἕν καθώς ἡμεῖς" (᾿Ιωαν. 17,11,21).

᾿Αδελφοί,

Αὐτήν τήν ἑνότητα μετά τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἤτοι τῆς ῾Αγίας Αὐτοῦ ᾿Εκκλησίας, ἅπαντες οἱ Σεβ. ᾿Αρχιερεῖς ποθοῦντες καί μετά ζήλου καί τῆς ἐν Χριστῶ ἀγάπης ἐπιδιώκοντες διά πάντας τούς ᾿Αδελφούς - ὑπέρ ὧν Χριστός ἀπέθανεν - παραβλέπομεν ἐπί τοῦ παρόντος πάσας τάς καθ᾿ ἡμῶν παλαιοτέρας καί προσφάτους κατηγορίας, ὕβρεις, διαστροφάς, συκοφαντίας καί ἀνοικείους προσφωνήσεις καί ἐκφράσεις - ὡς καί εἰς τήν τελευταίαν ὑπό τόν τίτλον: "Καιρός παντί πράγματι" μακροσκελῆ καί πολύλογον ἐγκύκλιον ὑμῶν ἐπαναλαμβάνονται διά πολλοστήν φοράν - καί προβαίνομεν εἰς τήν παροῦσαν δευτέραν πρόσκλησιν πρός ὑμᾶς διά κοινήν σύσκεψιν μετά τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, προσπίπτοντες καί μετά ζεούσης καρδίας ἐκλιπαροῦντες τό ἄρρητον ἔλεος καί τήν ἄπειρον μακροθυμίαν τοῦ πανοικτίρμονος καί πολυευσπλάγχνου Κυρίου καί Σωτῆρος ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ "ὅς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν" ( Α' Τιμ. 2,4).

Σεβασμιώτατοι,

Τόν θεῖον φωτισμόν ἐκτενῶς καί μετά φιλαδελφείας ἐπικαλούμεθα διά πάντας ὑμᾶς, διότι θέλομεν νά σᾶς θεωρῶμεν εἰσέτι ᾿Αδελφούς, ἔχοντες ὑπ᾿ ὄψιν ὅτι πρό ὀλίγου καιροῦ ἀπό κοινοῦ ἐκοπιάζαμεν εἰς τόν ἀγῶνα ὑπέρ τῆς φιλτάτης ᾿Ορθοδοξίας καί ἐργαζόμεθα μετά ζήλου καί ἀγάπης εἰς τόν ἀμπελῶνα τοῦ Κυρίου καί διά τοῦτο ἄλγος βαρύ αἰσθανόμεθα εἰς τάς καρδίας ἡμῶν προσωπικῶς δι᾿ ἕναν ἕκαστον ἐξ ὑμῶν καί διά τόν Κλῆρον καί τόν Λαόν, οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν καί σᾶς ἀκολουθοῦν εἰς τήν δύστηνον ὁδόν τοῦ σχίσματος.

Εὐελπιστοῦντες ὅτι ἡ μετά βαθείας καί εἰλικρινοῦς ἀγάπης προσευχή ἁπάντων τῶν Σεβ. ᾿Αρχιερέων καί ἡ ἐξ αὐτῆς πηγάζουσα παροῦσα δευτέρα πρόσκλησις θά εὕρη ἀγαθόν ἔδαφος καί θετικήν ἀνταπόκρισιν εἰς τάς καρδίας ὑμῶν, σᾶς πληροφοροῦμεν ὅτι ἡ ῾Ιερά Σύνοδος θά ἀναμείνη τήν κατά Θεόν προσδοκωμένην ἀπάντησιν ὑμῶν ἐπί τῆς δευτέρας ταύτης προσκλήσεως, ἥτις δέον νά ἀποσταλῆ δι᾿ ἐγγράφου ὑμῶν εἰς τά Γραφεῖα τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ἐπί ἀποδείξει, τό ἀργότερον μέχρι τῆς 17 Φεβρουαρίου 1996, κατά τό ἐκκλησιαστικόν ἡμερολόγιον, διά νά ὁρισθῆ εἰς τήν συνέχειαν ὁ τόπος καί ὁ χρόνος τῆς κοινῆς συσκέψεως.

᾿Εντολῇ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου

Ο ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ

: ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ΚΗΡΥΚΟΣ

Δυστυχῶς καί εἰς αὐτήν τήν δευτέραν πρόσκλησιν, ἡ ὁποία πρέπει νά ὑπογραμμισθῆ, ἔγινε κατ᾿ ἄκραν οἰκονομίαν, οἱ 5 δέν ἀπήντησαν μέχρι σήμερον Κυριακή τῆς ᾿Ορθοδοξίας, πλήν ὅμως δέν παύουν νά δηλώνουν διά τοῦ κ. Ματθαίου, ὅτι τούς παρακαλοῦμε (ἡ ῾Ιερά Σύνοδος), διότι εὑρισκόμεθα σέ ἀδιέξοδο καί ὅτι θά μᾶς διαλύσουν καί θά μᾶς λυώσουν κυριολεκτικά !!

Σημειώνουμε ὅτι ἡ 17 Φεβρουαρίου παρῆλθεν καί ἡ μή ἀπάντησις ἀποτελεῖ ἀπόρριψιν ἐκ μέρους των καί τῆς δευτέρας προσκλήσεως. Διά τοῦτο πλέον ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, εἶναι ὑποχρεωμένη ὑπό τῆς Κανονικῆς ᾿Ορθοδόξου δεοντολογίας, διά τό καλῶς νοούμενον συμφέρον τῆς ᾿Εκκλησίας (τοῦ Σώματος τῆς ᾿Εκκλησίας), ἀλλά καί τῶν ἰδίων τῶν πραξικοπηματιῶν καί τοῦ ἁπλοῦ λαοῦ, ὅπου παρασύρεται ὀπίσω αὐτῶν, νά ἀντιμετωπίση τήν συνομωσίαν - φατρίαν καί τυρείαν τῶν 5, καθώς καί τό σχίσμα των κατά τήν κανονικήν πλέον ἀκρίβειαν. Αἱ ἁπλῶς διαπιστωτικαί ἐνέργειαι τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, καί αὐταί πράξεις εἰλικρινοῦς ἀγάπης, εἶναι βέβαιον ὅτι θά βοηθήσουν τούς ἐξ ἀγνοίας παρασυρθέντας εἰς τό σχίσμα. Λέγομεν, ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Κανονικοῦ Συνοδικοῦ δικαστηρίου θά ἔχη διαπιστωτικόν χαρακτῆρα, διότι ἤδη οἱ 5 διά τῶν βλασφημιῶν των καί διά τοῦ τετελεσμένου σχίσματος, ἔθεσαν ἑαυτούς ἐκτός ᾿Εκκλησίας καί δέν δύνανται νά θεωροῦνται οἰκονόμοι τῆς χάριτος τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος.

῾Η ψευδοκατηγορία περί μή συγκλήσεως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου.

Δέν εἶναι δυνατόν ἀπόψε νά ἀναλύσω τάς ψευδεῖς δικαιολογίας τῶν 5, ἀλλά θά περιορισθῶ μόνον εἰς μίαν ἐκ τῶν πολλῶν:

᾿Ισχυρίζονται ὅτι ὁ Μακαριώτατος δέν συνεκάλει τήν ῾Ιεράν Σύνοδον. ῾Η ἀλήθεια ὅμως, ὅπως προκύπτει ἀπό τάς πηγάς, τά ἀδιάψευστα ἐπίσημα κείμενα, εἶναι τελείως διαφορετική. Οἱ 5 ἐπ᾿οὐδενί ἤθελονκανονικήν σύγκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, διότι τά θέματα ἦταν σοβαρά καί δέν ἤθελον νά τά συζητήσουν.

Πρίν ὅμως ἐκθέσωμεν τήν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία εἶναι πολύ σκληρά, θά δεχθῶμεν πρός στιγμήν δεκτήν τήν κατηγορίαν, ὅτι δῆθεν ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος δέν συνεκάλει, ὅπως ἰσχυρίζονται, τήν ῾Ιεράν Σύνοδον.

Πέραν τοῦ ὅτι ἡ σύγκλησις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου εἶναι κανονικόν δικαίωμα καί καθῆκον τοῦ πρώτου τῆ τάξει, ἐν προκειμένω τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, πρέπει  νά τονίσωμεν, ὅτι: