᾿Εν ᾿Αθήναις τῆ 13 Νοεμβρίου 1999
+ ῾Αγίου ᾿Ιωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

ΠΡΟΣ
τόν Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον ᾿Αθηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος
κ. ΑΝΔΡΕΑΝ, Πρόεδρον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας
καί τούς Σεβ)τους ᾿Αρχιερεῖς.

Μακαριώτατε ἅγιε Πρόεδρε.
Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς.
῾Ο Χριστός εἴη ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν.
Κατά τούς λόγους τοῦ Κυρίου, ἡμεῖς οἱ ᾿Επίσκοποι, πρέπει νά εἴμεθα, τό "φῶς τοῦ κόσμου", φωτίζοντες διά τῶν καλῶν μας ἔργων. ῎Εχομεν τεθεῖ καί ὡς "πόλις ἐπάνω ὅρους κειμένη", ἡ ὁποία δέν δύναται νά κρυβῇ, διότι ὡς ἐκ τῆς θέσεώς της τήν βλέπουν οἱ πιστοί ἀπό παντοῦ. ᾿Ετέθημεν "εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ", διό ὀφείλομεν νά μιμούμεθα ᾿Εκείνου τήν ᾿Αγάπην πρός τήν ᾿Εκκλησίαν. ῞Οπως ᾿Εκεῖνος ἠγάπησε τήν ᾿Εκκλησίαν καί ῾Εαυτόν παρέδωκεν μέχρι Σταυροῦ καί θανάτου ὑπέρ Αὐτῆς, οὕτω καί ἡμεῖς ὀφείλομεν διά βίου νά σταυρούμεθα ὑπέρ τῆς ᾿Εκκκλησίας Του. ῾Ως ᾿Επίσκοποι, καί δή ὡς ῾Ιερά Σύνοδος, ἔχομεν χρέος καί ἀποστολήν νά ἐργαζώμεθα πάντοτε ὄχι τό ἰδικόν μας θέλημα, ἀλλά μόνον τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ, τό ὁποῖον ὀφείλομεν νά ἀκολουθῶμεν καί νά ἐπιτελῶμεν,  διά τῆς Χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Ταῦτα ἀσφαλῶς γράφω ὄχι ὡς διδάσκαλος ῾Υμῶν, ἀλλά ὡς ὁ ἐλάχιστος ὅλων, τά γράφω πρῶτον διά τήν ἐλαχιστότητά μου, καί μετά δι᾿  ῾Υμᾶς, διότι πρέπει ἀπό κοινοῦ ὅλοι νά ἴδωμεν καί νά συνειδητοποιήσωμεν, ἄν καί κατά πόσον, κατά τάς ἐργασίας καί τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας (τῆς 20-10-99) ἐπιτελέσαμεν τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ.
Μακαριώτατε καί Σεβασμιώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί.
Κατόπιν τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 88/24-10-99 ἐπιστολῆς μου, αὖθίς τε ἐπανέρχομαι διότι ἡ συνείδησίς μου καθ᾿ ὅλας αὐτάς τάς ἡμέρας μέ ἐλέγχει, ὅτι κατά τάς ἐργασίας μας εἰς τήν τελευταίαν Σύνοδον, οὔτε τήν ἐντολήν τῆς ᾿Αγάπης, ὅπως ἔπρεπε,  ἐφηρμόσαμεν, οὔτε τήν Κανονικήν Τάξιν ἐτηρήσαμεν ἀπαρασάλευτον, ἀλλά φρονῶ, ὅτι καί τήν ᾿Αλήθειαν, καί τήν Δικαιοσύνην, καί τήν ᾿Αγάπην, δέν ὑπηρετήσαμεν. Διερωτῶμαι μήπως αἱ ἐργασίαι κατά τήν 20-10-99 δέν διέφερον ἐκείνων τῶν ἐργασιῶν - συνεδριάσεών μας τῆς περιόδου μετά τό 1990, εἰς τάς ὁποίας συμμετεῖχον οἱ πέντε, οἱ ὁποῖοι ἠσέβουν, ηὐτέλιζον καί ἐβλασφήμουν τήν ῾Ιεράν Σύνοδον μέ ἐκείνας τάς ἐξωσυνοδικῶς ἑκάστοτε προειλημμένας ἀποφάσεις, ὡς "ἀφορισμούς", "ἐγκυκλίους", "διευκρινίσεις", "ἀργίες", καταργήσεις Συνοδικῶν ἀποφάσεων κλπ, τά ὁποῖα ἐπέβαλον μέ αὐταρχικόν τρόπον[1]. Τό γεγονός ὅτι ἐπί τῶν ᾿Αρχιερέων ἐκείνων ἤδη ἐπῆλθεν ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ, τοῦτο μέ ἀναγκάζει νά γράφω ταῦτα, διότι δέν δύναμαι νά διανοηθῶ, πῶς καί κατά τήν ῾Ιεραρχίαν τῆς 20-10-99, ἐπί ὅλων σχεδόν τῶν θεμάτων αὐτῆς, ἐφάνη, ὅτι ὑπῆρχε ἐξωσυνοδική συμφωνία καί προειλημμέναι ἀποφάσεις. Εἰς τήν συνέχεια ἀναλύω τάς ἀπόψεις μου καί τάς ἀνησυχίας μου, ὅσον ἀφορᾶ τάς ἐργασίας τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς  20-10-99.
1. ᾿Επί τοῦ θέματος τῆς ἀπό 24-6-99 δηλώσεως τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτου Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικολάου.
᾿Επ᾿ αὐτοῦ  πρωτίστως σημειώνω, ὅτι ὡς ᾿Αρχιερεύς δέν  δύναμαι νά ἐγκρίνω τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 1083/24-6-99 Δήλωσιν τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικολάου, διότι ὡς προκύπτει ἀπό αὐτήν, ὁ Σεβ. κ. Νικόλαος φαίνεται νά ἀγνοῇ, τό γεγονός, ὅτι ποτέ δέν ὑπῆρξε θέμα αἱρέσεως ἤ αἱρετικοῦ φρονήματος εἰς τόν Μακαριώτατον Προκαθήμενον, ὅσον ἀφορᾶ τήν γνωστήν ἀδόκιμον διατύπωσιν εἰς τήν ὁμιλίαν του κατά τό ῾Ιερατικόν Συνέδριον τοῦ 1979. Φαίνεται ὅτι ἔχει ξεχάσει ἤ ἔχει παραβλέψει καί τό ὅτι ὁ ἴδιος τήν 11-1-94  διαβεβαιώνει ὡς ᾿Αρχιερεύς ὅτι: "κανείς ἀπό τούς ᾿Αρχιερεῖς δέν δέχεται τούς βλασφήμους ἰσχυρισμούς τοῦ π. Εὐθυμίου"...κατά τούς ὁποίους δῆθεν ὑπῆρξε καί "παραμένει ἡ βλασφημία τοῦ 1979... οὔτε ὅτι εἶναι βλάσφημος ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος. ῞Ολα αὐτά τά ἀπορρίπτομεν καί τά καταδικάζομεν..." [2]. Πῶς καί διατί μετά καί ἀπό αὐτήν τήν ὀρθήν καί κατηγορηματικήν δήλωσίν του, ὁ Σεβασμιώτατος ἐν Χριστῷ ἀδελφός κ. Νικόλαος τόν Αὔγουστον τοῦ 1998 καταγγέλλει ἀναληθῶς τόν Μακαριώτατον Προκαθήμενον, διατυπώνων τήν ἰδίαν ψευδῆ κατηγορίαν, τήν ὁποίαν ὁ ἴδιος προηγουμένως (ἀκόμη καί τό 1994) εἶχεν ἀπορρίψει καί καταδικάσει ὡς ψευδῆ; Συνειδητοποιοῦμε καί ὁ ἴδιος καί ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι "ἐδέχθημεν" καί τήν ψευδῆ, σύμφωνα καί μέ τήν ὡς ἄνω ἰδικήν του ὁμολογίαν,  "Β' Καταγγελίαν του", ὅπως καί τήν διπλωματικήν "δήλωσίν" του, ὁποῖαι συνέπειαι ταυτοπαθείας μᾶς ἀπειλοῦν; Συνειδητοποιοῦμεν, ὅτι οὕτω ἐθέσαμεν ἐν ἀμφιβόλῳ τήν ᾿Ορθοδοξίαν μας, διότι ἐπί 20 χρόνια , κατά τήν "Καταγγελίαν" καί "δήλωσιν" τοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ Σεβ. κ. Νικολάου, εἴχομεν ἕναν "αἱρετικόν" Προκαθήμενον; Διά ταῦτα ἡ ταπεινότης μου καί ἐν Συνόδῳ δέν ἐδέχθην, καί πάλιν δέν δέχομαι τήν συγκεκριμένην "δήλωσιν", διότι δι  αὐτῆς δέν αἵρεται πλήρως ἡ Κατηγορία, οὔτε ἀποκαθίσταται πλήρως ὁ Μακαριώτατος Προκαθήμενος.
῞Οταν ἡ Α.Μ. ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος κατά τήν Σύνοδον τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς 22-6-1999, ἀνέπτυξε τό θέμα καί ἀπέδειξε τάς ἀναληθείας τῶν κατηγοριῶν[3], καί ἀπήτησεν ἐν τέλει τήν ἐτυμηγορίαν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ὁ Σεβ/τος κ. Νικόλαος ἀντί, εὐαισθητοποιούμενος, νά ἀνακαλέσῃ ἀμέσως καί νά ζητήσῃ συγγνώμην ἐν Συνόδῳ, διότι ἡ κατηγορία ἅπτεται καί τοῦ θεσμοῦ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ἀφοῦ στρέφεται κατά τοῦ Προέδρου τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί εἶναι βαρυτάτη καί ἀναληθής, οὐσιαστικά, μέ τήν ἀπ᾿ ἀρχῆς  ἄρνησίν του νά ἀνακαλέσῃ, ἀπησχόλησε καί ἀπερρόφησεν ὅλον τόν χρόνον ἐκείνης τῆς συνεδριάσεως, δεσμευθείς ἐν τέλει νά μελετήσῃ τό θέμα, νά ἐρωτήσῃ καί εἰδικούς (!), ὅπως κατεχωρήθη εἰς τά Πρακτικά, καί νά ὑποβάλῃ ἔγγραφον δήλωσιν. Τοῦτο βεβαίως θά μποροῦσε νά εἶχεν ἀποφευχθῇ καί νά ἐλύετο ἐν Συνόδῳ τό θέμα, ἐάν ὑπῆρχε πραγματική διάθεσις ἀναιρέσεως τῆς ἀναληθοῦς κατηγορίας.
Θέλω νά πιστεύω, ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος κ. Νικόλαος προέβη ἐκ συναρπαγῆς καί οὐχί ἐξ᾿ ἄλλης αἰτίας εἰς τήν ἄδικον ταύτην κατηγορίαν. Συνέφερεν, ἐπομένως, εἰς αὐτόν νά εἶχεν ἀνακαλέσει ἐν Συνόδῳ καί νά εἶχεν ζητήσει εἰλικρινῶς συγγνώμην καί, διά τό καλῶς νοούμενον συμφέρον ὅλων, νά παραμείνῃ τό θέμα  ἐσωτερικόν. Δυστυχῶς, ἐνῶ δέν ἔδιωρθώθη τό θέμα οὔτε καί τήν 20-10-99, κατ᾿ αὐτήν τήν συνεδρίασιν περιήλθομεν εἰς ἄλλο ἀδιέξοδον, διότι πιεστικῶς καί ἐτσιθελικῶς "ἀπεφασίσθη" νά γίνῃ δεκτή ἡ ἀπαράδεκτος δήλωσις. Οὕτω δι  αὐτῆς "συνοδικῶς" πλέον "γίνεται δεκτόν", ὅτι ὁ Μακαριώτατος ᾿Αρχιεπίσκοπος ἀπό τόν ᾿Ιούνιο τοῦ 1979 μέχρι τόν ᾿Ιούνιον τοῦ 1999, ἦτο "αἱρετικός", διότι αὐτό τό εἶπαν καί "τό ἔγραψαν πολλοί" καί διότι "δέν ἔγινε καταδίκη"!!! Αὐτό λέγει ἡ Καταγγελία καί ἡ δήλωσις τοῦ Σεβασμιωτάτου, ὅπως τάς ἔχει διατυπώσει[4]. Δυστυχῶς ὑπεχρεώθημεν νά δεχθῶμεν μίαν διπλωματικήν δήλωσιν  καί οὕτω νά νομιμοποιήσωμεν μίαν ψευδῆ Καταγγελίαν. Διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί, ὅπως διεχώρισα τάς εὐθύνας μου ἐν Συνόδῳ, αὖθίς τε καί διά τοῦ παρόντος διαχωρίζω ταύτας καί παρακαλῶ νά ἐπιδείξωμεν ἐμπράκτως τήν ἀγάπην καί τήν σύνεσίν μας, σπεύδοντες χωρίς τήν παραμικράν ἀναβολήν νά διορθώσωμεν καί ἐξαλείψωμεν ἐν τῷ συνόλῳ του τό ἀτυχές συμβάν...καί ὅ,τι ἄλλο προηγήθη εἰς ἰδιαιτέρας συναντήσεις, μόλις ὀλίγον πρό τῆς 20-10-99.
Πρός ἔλεγχόν μας ὑπομιμνήσκω, ὅτι τήν ἀλήθειαν καί τήν δικαιοσύνην, τήν ὁποίαν ἔπρεπε ἡμεῖς νά ἐνθυμηθῶμεν καί νά ὁμολογήσωμεν καί τήν 22-6-99 καί τήν 20-10-99, ὡμολόγησεν, πρός ἰδιαιτέραν τιμήν του, ῾Αγιορείτης ῾Ηγούμενος θεολόγος, εἰς τόν ὁποῖον προσέφυγον τότε οἱ κατά τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου κατήγοροι "ζηλωταί" ῾Αγιορεῖται. Εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, πρός τιμήν τοῦ  ῾Ηγουμένου τῆς Μονῆς Γρηγορίου, ὁ ὁποῖος, προφανῶς, ἐπειδή τοῦ ἐζητήθη νά γνωματεύσῃ κατά τῆς ἐπιμάχου διατυπώσεως, ἐδήλωσεν, ὅτι  " δέν πρόκειται περί αἱρέσεως, ἀλλά περί μιᾶς ἀδοκίμου διατυπώσεως. Οὗτος (δηλ. ὁ Μακαριώτατος) εἰς ὅλην του τήν ὁμιλίαν ἐκφράζει τήν ᾿Εκκλησιολογίαν του, τήν ὁποίαν ἐγώ βέβαια δέν δέχομαι". Αὐτά εἰς ἔλεγχον ὅλων τῶν ψευδοκατηγόρων, ἀλλά καί ἡμῶν, Σεβασμιώτατοι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, ἐδήλωσεν εὐθύς ἐξ ἀρχῆς ὁ θεολόγος Καθηγητής καί Καθηγούμενος π. Γεώργιος Καψάνης. Οὕτω οἱ κατά τό 1979 ἐπίδοξοι ἀνατροπεῖς τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου ἐταπεινώθησαν καί ἐσιώπησαν, ἀφοῦ  ο Μακαριώτατος, ἅπαξ καί δίς καί τρίς διευκρίνισεν, διώρθωσεν καί τέλος ἀνεκάλεσεν καί ἀντικατέστησε τήν φράσιν μέ ἄλλην, ἰδιαίτερα σαφῆ καί ρητήν, μέ τήν ὁποίαν ὁμολογεῖται σαφέστατα ἡ ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησιολογία τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τούς ἁγιορείτας ἐζήλωσαν τό 1991 ὁ ῾Ιερομόναχος Εὐθύμιος καί οἱ πέντε. Διατί ὅμως  τό 1998 ἐπανέλαβε τήν κατηγορίαν καί ὁ Σεβασμιώτατος ἐν Χριστῷ ἀδελφός κ. Νικόλαος; Τό πλέον δέ ἀνησυχητικόν εἶναι, ὅτι κατά τήν 20-10-99, καί Σεβ)τοι ᾿Αρχιερεῖς δέν ἀντέδρασαν, ἀλλ᾿ ἀπεδέχθησαν, σιωπηλῶς, ὅ,τι δέν ἀπεδέχθη τό 1979 ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς ῾Αγίου Γρηγορίου, ὁ Πανεπιστημιακός θεολόγος Καθηγητής π. Γεώργιος Καψάνης!!!
Ποῦ βαίνομεν, λοιπόν, ὡς ᾿Αρχιερεῖς καί πῶς λειτουργοῦμε τόν ἱερώτατον καί ὕψιστον θεσμόν τῆς ᾿Εκκλησίας πού εἶναι ἡ ΣΥΝΟΔΟΣ; Μᾶς ἔγραψεν ὁ π. ᾿Αμφιλόχιος, ὅτι δέν πᾶμε καλά, καί τόσον ὡργίσθησαν τινές ἐξ ἡμῶν, ὥστε, προκειμένου οὗτος νά φιμωθῇ, τοῦ ἐτέθη ἀντικανονικῶς καί "ἀργία", διότι ἔκαμε τήν "ἀσέβειαν" νά μᾶς ἐπιστήσῃ τήν προσοχήν ἐπί θεμάτων πίστεως καί ῾Ομολογίας, ὡς καί ἐπί τῆς λειτουργίας τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου.  Μήπως ἡμεῖς οἱ ἴδιοι ἐπαληθεύουμε, μέ τάς ἐνεργείας μας, τόν ῾Ιερομόναχον; Δέν συνηγορῶ ὑπέρ τοῦ ῾Ιερομονάχου π. ᾿Αμφιλοχίου, ἀλλά πρέπει νά ὁμολογήσω ὅτι φαίνεται νά συνεχίζωμεν κακῶς ὅ,τι ἐκεῖνος, καλῶς καί δικαιολογημένως, μᾶς ἐπεσήμανεν καί θά ἔπρεπε νά τά εἴχομεν λάβει ὑπ᾿ ὄψιν καί νά μή διώκεται ἀδίκως, διότι "Θεός οὐ μυκτηρίζεται"..
᾿Εν κατακλεῖδι ἐπί τοῦ συγκεκριμένου θέματος, ἐκ τῆς ᾿Αρχιερατικῆς μου συνειδήσεως κινούμενος, αὖθίς τε προτείνω  καί θερμῶς παρακαλῶ, πρός τό συμφέρον ὅλων μας, ἀντί δηλώσεων, νά ἀνακληθῇ εὐθέως καί τιμίως ἡ Καταγγελία ὡς ἀναληθής καί ἐκ συναρπαγῆς γραφεῖσα καί ἔτσι νά κελίσῃ τό θέμα. Τοῦτο μόνον, κατά τήν ἄποψίν μου, θά εἶναι εὐάρεστον τῷ Θεῷ.
2) ᾿Επί τοῦ θέματος τοῦ ἀφορῶντος τάς λοιπάς Καταγγελίας.
᾿Επ᾿ αὐτοῦ τοῦ θέματος θεωρῶ πάλιν ἀπαράδεκτον τήν πρότασιν, ἡ ὁποία σαφέστατα ἦτο προσυμπεφωνημένη,  νά παραπεμφθοῦν ὅλαι αἱ Καταγγελίαι εἰς τό "Πρωτοβάθμιον Συνοδικόν Δικαστήριον", χωρίς ἐξέτασιν, ἄνευ συζητήσεως καί χωρίς κἄν νά ἀκουσθοῦν αἱ Καταγγελίαι. Εὐτυχῶς μετά ἀπό τήν ὀξείαν ἀντίδρασίν μου καί τήν διακριτικήν παρέμβασιν δύο Σεβασμιωτάτων ᾿Αρχιερέων, ἡ πρότασις ἀπερρίφθη. Καί πάλιν ὅμως δέν ἀνελάβομεν τάς εὐθύνας μας νά μελετήσωμεν τάς Καταγγελίας, ἤ ἔστω νά ἴδωμεν τό περιεχόμενόν των, ἀλλά ἐλαφρᾷ τῇ συνειδήσει παρεπέμψαμεν ὅλας τάς Καταγγελίας εἰς ᾿Επιτροπήν, τῆς ὁποίας Πρόεδρος ὡρίσθη ὁ Καταγγέλλων(!). Δηλαδή ὁ Σεβασμιώτατος Πειραιῶς, ὁ ὑποβαλών τήν Καταγγελίαν θά εἰσηγηθῇ περί τῆς Καταγγελίας του, καθώς καί ἐπί τῶν ὑπολοίπων μέ τάς ὁποίας δέν ἀμφιβάλλομεν, ὅτι ἔχει σχέσιν. Εἶναι τρομερόν......καί δέν θά εἶναι καθόλου, οὔτε ὑπερβολή, οὔτε ἀσέβεια, ἄν κατηγορηθῶμεν, ὅτι οὕτω πως ἐνεργοῦντες τείνομεν νά φθάσωμεν καί εἰς τόν χῶρον τοῦ παραλόγου!!!  ᾿Ιδού ποῦ ὁδηγοῦν αἱ προσυμφωνίαι, τάς ὁποίας μᾶς ἐπιβάλλουν τρίτοι...ἐνῶ παραλλήλως δέν ἐφαρμόσαμεν τήν Κανονικήν Τάξιν, ἡ δέ ἀγάπη καί τό δίκαιον, ἀπουσίαζαν ἀπό τάς συγκεκριμένας ἐνεργείας μας.
3) ᾿Επί τοῦ θέματος τοῦ ἀφορῶντος τήν Κανονικήν καί ᾿Ορθόδοξον ἀντιμετώπισιν τῶν πέντε.
Καί ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ ὑπογραμμίζω, ὅτι, ἐνῶ θά ἔπρεπε νά ἀσχοληθῶμεν ἰδιαιτέρως σοβαρά, καί ἐκ ποιμαντικῆς δεοντολογίας κινούμενοι, ἀλλά καί ἐπιδεικνύοντες συνέπειαν πρός τήν ὁμολογίαν μας, καί νά λάβωμεν ἀποφάσεις ὡς ῾Ιερά Σύνοδος, δυστυχῶς  καμμίαν ἀπολύτως ἀπόφασιν δέν ἐλάβομεν, διότι καθ᾿ ἡμᾶς καί ἐπ᾿ αὐτοῦ τοῦ θέματος ἦτο προσυμπεφωνημένον νά μή ἐξετασθῇ καί νά μή ληφθῇ καμμία ἀπόφασις, διότι αὐτό ἐξυπηρετεῖ σκοπιμότητες.
῾Υπενθυμίζομεν, ὅτι ἐπ᾿ αὐτοῦ τοῦ θέματος ὁ ᾿Ανακριτής ᾿Επίσκοπος Σεβ/τος κ. Παχώμιος ἐνημέρωσε καί ἐδήλωσεν, ὅτι ἐνήργησε Κανονικῶς σύμφωνα μέ τήν ἐντολήν τήν ὁποίαν ἔλαβε.  ᾿Επίσης, ὑπεγράμμισεν, ὅτι ἐξηντλήθη κάθε μακροθυμία καί ἐπιείκεια πρός τούς πέντε, ἐνῶ ἐπεσήμανε καί τό γεγονός, ὅτι μέ τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 3038/22-1-98 ἐπίσημον ἔγγραφόν του ἐζήτησε ἀπό τούς θεολόγους τῆς ᾿Εκκλησίας νά γνωματεύσουν ἐπί τοῦ Κατηγητηρίου τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου κατά τῶν πέντε, οἱ ὁποῖοι ὅμως καί μετά παρέλευσιν περίπου δύο ἐτῶν δέν ἀνταπεκρίθησαν, ἐκτός τοῦ θεολόγου Καθηγητοῦ κ. ᾿Ελευθερίου Γκουτζίδη[5]. ῾Ο Σεβασμιώτατος ᾿Αργολίδος, ἀνέφερε καί τήν προφορικήν ἄποψιν, τήν ὁποίαν κατέθεσε ἄλλος θεολόγος, καθ᾿ ἥν "οἱ πέντε δέον πρῶτα νά κηρυχθοῦν αἱρετικοί καί κατόπιν νά καθαιρεθοῦν", ἐνῶ ὁ ᾿Επίσκοπος ἀνέφερε τήν περίπτωσιν τῆς Καθαιρέσεως τοῦ Καλλίστου, ὅστις καθηρέθη χωρίς προηγουμένως νά κηρυχθῇ αἱρετικός, ἤ νά καταδικασθοῦν τά φρονήματά του. ῾Η θέσις αὐτή, ὡς πρέπει νά εἶναι γνωστόν εἰς ῾Υμᾶς, εἶναι μία ἀπό ὅσας σχετικάς ἐπεκαλέσθη διαδοχικῶς μέχρι σήμερον ὁ μοναχός Μάξιμος καί ἄλλοι τινές, προφανῶς διότι ἴσως ἔχουν λόγους νά μή θέλουν τήν καθαίρεσιν τῶν πέντε!
Εἰς τήν συνέχεια ἠμφισβητήθη καί ὑπό ᾿Επισκόπου, ἄν ἐνδείκνυται νά καθαιρεθοῦν οἱ πέντε, διότι, ὡς εἶπεν, "ὁ ῞Αγιος Πατέρας δέν καθήρεσε τό 1937 τούς ἀποσχισθέντας Δημητριάδος, Φλωρίνης" καί εἰσηγήθη νά περιμένουμε...!῾Ο Σεβασμιώτατος ᾿Αργολίδος, ἐπειδή εἰς κάποιαν παρέμβασίν του εἰς τήν συνέχεια τῆς συζητήσεως, παρερμηνεύθη, δευτερολογήσας διευκρίνισεν ὅτι δέν εἰσηγῆται τήν μή καθαίρεσιν τῶν πέντε, ἀλλά τήν ἐφαρμογήν τῆς Κανονικῆς Τάξεως, τήν ὁποίαν θά ἀποφασίσῃ ἡ ῾Ιερά Σύνοδος. ᾿Ηρώτησεν ἀπλῶς ἄν θά περιμένῃ ἀκόμη νά γνωμοδοτήσουν οἱ θεολόγοι, ἀλλά ἀπάντησις δέν τοῦ ἐδόθη. Διευκρινίζομεν, ὅτι δέν ἀπορρίπτομεν τήν ἄποψιν νά καταδικασθοῦν ἀμέσως τά αἱρετικά φρονήματα τῶν πέντε καί νά ἀποκηρυχθοῦν ὡς αἱρετικοί. ῾Ημεῖς ἀπορρίπτομεν καί καταδικάζομεν τήν καθ᾿ ἡμᾶς σκόπιμον ἀπραγίαν, ἡ ὁποία, ἐάν συνεχισθῇ διαβλέπω νά μᾶς ὁδηγῇ εἰς τάς βλασφημίας τῶν πέντε, τάς ὁποίας ἐπί πέντε ἔτη ἀνεχόμεθα! Τό γεγονός λοιπόν, ὅτι δι  ἄλλην μίαν φοράν (πολλοστήν) δέν ἠσχολήθημεν μέ τό θέμα τῶν πέντε καί δέν ἐλάβομεν καμμίαν ἀπόφασιν, παρεπέμψαμεν δέ τό θέμα εἰς τάς καλλένδας"(!) μέ ὁδηγεῖ εἰς τάς σκέψεις: Μήπως οὕτω συμβάλλομεν καί εἰς τό νέον κίνημα κατά τῆς ᾿Εκκλησίας, τό ὁποῖον ἐπιδιώκει νά μή κατηγοροῦνται οἱ πέντε, οὔτε νά καθαιρεθοῦν, ἀλλά οὔτε καί οἱ Φλωριναῖοι νά κατηγοροῦνται, διότι ἤδη ἑτοιμάζεται καί προωθεῖται ἡ "λύσις τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ", ὅπως τήν θέλουν ἄλλοι, καί κυρίως ὁ κ. Χριστόδουλος; Δηλαδή ἕνωσις ὅλων τῶν Παλαιοημερολογιτῶν κατά τοιοῦτον τρόπον, ὥστε τεχνηέντως νά τεθοῦν ἅπαντες ὑπό τόν ἰδικόν του ἔλεγχον. Τονίζεται ἰδιαιτέρως καί ὑπογραμμίζεται ὅτι, καθ᾿ ἡμᾶς, κύριος στόχος αὐτοῦ τοῦ κινήματος εἶναι πρώτιστα νά ἁλωθῇ ἡ Γνησία ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία, καί κατά τό ὀρθώτερον, νά ἀποβῇ κενός λόγος ἡ ᾿Εκκλησιολογία-῾Ομολογία τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας προσβαλλομένης, καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον, τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς τῶν ᾿Επισκόπων Της.  ῞Ο,τι δηλαδή ἐπεδίωξεν  κατ᾿ ἀρχάς ὁ Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, κατόπιν δέ συστηματικά ὁ Οὐνίτης[6] τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ  πρώην Φλωρίνης, κλπ., τό ἴδιο ἐπιδιώκεται συστηματικά ἤδη ἀπό δεκαετιῶν ἀπό διαφόρους "ἐγκαθέτους"[7] τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ, οἱ ὁποῖοι προσποιοῦνται τόν "παλαιοημερολογίτη" ἤ τόν "συμπαθοῦντα" καί "φίλον" , ἐνῶ προωθοῦν μακροπρόθεσμα τά σχέδια τοῦ νεοημερολογιτιμοῦ. ῾Υπενθυμίζομεν συγκεκριμένως τόν ρόλον πού ἔπαιξαν, κατά τάς τελευταίας δεκαετίας, ὁ ἀποθανών Διον. Μπατιστάτος, ὅπως καί οἱ γνωστοί κ. ᾿Αθαν. Σακαρέλλος, κ. Καλλίνικος, ῾Αγιορεῖτες κλπ., καθώς καί οἱ ἡμέτεροι πρώην ᾿Αττικῆς καί πρώην Θεσσαλονίκης. Σᾶς γνωρίζω, ὅτι ἔχω εἰς χεῖράς μου ἐπιστολήν στελέχους μιᾶς τῶν φλωρινικῶν παρατάξεων Θεσσαλονίκης ἀπευθυνομένης ἐν ἔτει 1992 εἰς στέλεχος ἑτέρας Παρατάξεως εἰς τό ᾿Εξωτερικόν, ὅπου μεταδίδεται ἡ ἔγκυρος, κατά τόν ἐπιστολογράφον,πληροφορία, καθ᾿ ἥν εὑρίσκεται ἐν ἐξελίξει σχέδιον ἑνώσεως ὅλων τῶν παλαιοημερολογιτῶν ὑπό τόν ᾿Αρχιεπίσκοπον κ. Χρυσόστομον Κιούσην καί νομικῆς ἀναγνωρίσεώς των (μέ μισθούς κλπ).
 ᾿Εμφανῶς δέ πλέον καί τινες, πάλιν ἡμέτεροι, προπαγανδίζουν καί δηλώνουν, ἄλλοτε ὅτι: "Δέν πρέπει νά καθαιρεθοῦν, οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖται μόνον διά τά Κανονικά τους ἀδικήματα, ἤ ἀκόμη καί δι αὐτό τό Σχίσμα, διότι θά ποῦνε: Ναί παραβιάσαμε τήν Κανονικήν Τάξιν, διότι ἔπρεπε νά σώσουμε τήν ᾿Εκκλησία[8] ἀπό τήν αἵρεσι τῆς "Νεοεικονομαχίας". ῎Αλλοτε πάλιν, ὅτι:"Ναί μέν πρέπει νά καθαιρεθοῦν οἱ πέντε, ἀλλά μέ πρῶτον λόγον τήν αἵρεσιν, καί μετά καί διά τά κανονικά τους ἀδικήματα καί τό σχίσμα", καί ἄλλοτε, ὅτι: "Πρέπει πρῶτα νά καταδικασθοῦν τά αἱρετικά τους φρονήματα καί μετά νά καταδικασθοῦν καί οἱ ἴδιοι καί νά καθαιρεθοῦν".  Διά δέ τούς Φλωριναίους: "Μήπως βιάστηκε ὁ ῞Αγιος Πατέρας τό 1937 καί ἀπεκήρυξε τόν Φλωρίνης;" κλπ. Καί ταῦτα κηρύσσονται διαδοχικῶς καί ὑπό τοῦ ἡμετέρου μον. Μαξίμου. ῎Αλλος  πάλιν δηλώνει: "Δέν γράφω κατά τῶν πέντε, διότι τινές ᾿Αρχιερεῖς μας ἔχουν τά ἴδια φρονήματα μέ αὐτούς", καί ἑπομένως: "Δέν ἀνακοινώνω εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον τήν σχετικήν μελέτην μου ἐπί τῶν αἱρετικῶν φρονημάτων τῶν πέντε, διότι ἄν καταθέσω τήν ἐργασία μου γιά τά αἱρετικά φρονήματα τῶν πέντε, οἱ ίδικοί μας θά καθαιρέσουν πρῶτα ἐμένα"(!) Ταῦτα κατά τόν κ. Δημ. Κάτσουρα, ὁ ὁποῖος κατά τάς δηλώσεις του ἔχει ἑβδομηκοντασέλιδον σχετικήν μελέτην - γνωμάτευσιν, ἡ ὁποία τοῦ ἐζητήθη ἀπό τοῦ 1997, καί τήν ὁποίαν τόν ᾿Απρίλιον τοῦ 1998 ἠρνήθη νά ἀνακοινώσῃ, ἀλλά καί δέν ἐγνωμάτευσεν παρά τό γεγονός, ὅτι ἐπισήμως τοῦ ἐζητήθη παρά τοῦ ᾿Ανακριτοῦ[9].
Παράλληλα ὁ μον. Μάξιμος καί ὁ κ. Δημ. Κάτσουρας ἔχουν φιλικάς κοινωνικάς σχέσεις μετά τοῦ κ. Σακαρέλλου καί Καλλινίκου, τό δέ γνωστόν ἄρθρον τοῦ κ. Γκουτζίδη, τό ὁποῖον ἀφορᾶ τόν κ. Καλλίνικο καί τήν παράταξίν του, καθ᾿ ἡμᾶς δέν δημοσιεύεται διά νά μή θιγῇ, ὁ κ. Καλλίνικος καί ἡ παράταξίς του. ᾿Επί τῷ λόγῳ τούτῳ, ἀμφότεροι καί ἀπό κοινοῦ, ἐποίησαν τά ἄνω κάτω καί συκοφαντοῦν τόν θεολόγο ψευδέστατα, δῆθεν ἐπί κακοδοξίᾳ κλπ., τόσον εἰς τό βιβλίον του: "ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΜΕΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΜΕΝ...", εἰς τάς σελίδας 68 καί 69, ὅσον καί εἰς τό ἄρθρόν του: "ΑΠΑΝΤΩΜΕΝ ΕΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ...". ῾Ορᾶτε τό ἄρθρον εἰς τό ἀνάτυπον τεῦχος ὑπό τόν ὁμώνυμον τίτλον, σελ. 40-47 καί εἰς ἐπιτομήν ἐγγράφων ὑπό τόν τίτλον: "ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ...", σελ. 2 καί ἑξῆς. ᾿Εξέθεσαν, ὅμως, οἱ ἴδιοι καί αὐτόν τόν βαθυσέβαστον Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον, ἀλλά καί Πατέρα ὅλων μας, ἐξωθήσαντες αὐτόν εἰς ἀντικανονικάς ἐνεργείας, ἀποκλειστικῶς διά νά καλύπτωνται οἱ ἴδιοι, καί νά μή ἐκτίθεται ἡ Φλωρινική παράταξις καί οἱ κ. Καλλίνικος καί κ. Σακαρέλλος, ἐνῶ εἰς τό ὅλον θέμα εἶναι ἀναμεμειγμένος καί ἄλλος ἀφανής "ἡμέτερος", ὁ ὁποῖος ἀκόμη καί πρό τοῦ  1980 καί μέχρι σήμερον κινεῖ τά νήματα τῆς "ἑνώσεως" μέ ἀνορθόδοξον τρόπον, καί ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ εἰς ἕναν "παλαιοημερολογιτικόν οἰκουμενισμόν".
Δι᾿ ὅλους αὐτούς τούς λόγους καί ἄλλους ἐπίσης σοβαρωτέρους, ἀπειλούμεθα μέ διχασμούς, τούς ὁποίους ὅλοι αὐτοί ἐπιδιώκουν, διά νά ἀπαλλαγοῦν ἀπό τήν ἐνοχλητική παρουσία τινῶν ἐπί τῶν ὁποίων "σκοντάφτουν" τά σχέδια των. ῞Οπως γράφει καί ὁ κ. Γκουτζίδης,  ὅλα τά ἀνωτέρω, ἀποτελοῦν  "προδοσίαν"[10] κατά τῆς ᾿Εκκλησίας, τήν ὁποίαν ἀπ᾿ ἀρχῆς σθεναρῶς οὗτος ἀπέκρουσε καί διά τοῦτο ἀπετέλεσε καί ἀποτελεῖ  τόν στόχον τῶν ἐπιθέσεων, τόσον ἀπό τούς πέντε, ὅσον καί ἀπό τούς Φλωριναίους, ἀλλά καί ἀπό τινας ἡμετέρους, ἐνῶ καί ἡμεῖς τήν 20-10-99 δέν ἐδέχθημεν τήν συνεργασίαν του ἐν Συνόδῳ, καίτοι ἦτο ἐπισήμως προσκεκλημένος ἤδη ἀπό τόν ᾿Ιούνιον (Α.Π. 3090)16)29-6-99 ἔγγραφον καί ἀπόφασις τῆς ᾿Ενδημούσης ῾Ιερᾶς Συνόδου)  νά παραστῇ εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς 22-6-99, τῆς ὁποίας ὅλα τά θέματα "μετεκυλίσθησαν" εἰς τήν τοιαύτην τῆς 20-10-99.
Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι, ἀντιλαμβάνεσθε ἀσφαλῶς, ὅτι δέν προτίθεμαι νά θίξω κανέναν, οὔτε νά ὀξύνω τά πράγματα, ἀλλά τό μόνον τό ὁποῖον ἐπιδιώκω καί μέ αὐτήν τήν ἐπιστολήν μου εἶναι νά κατανοήσουμε πόσον ἐκτεθειμένοι εἴμεθα καί ὡς ᾿Αρχιερεῖς, ἕκαστος προσωπικῶς, ἀλλά καί ὁμοῦ, ὡς ῾Ιερά Σύνοδος. Θέτω λοιπόν τό ἐρώτημα ἁπλᾶ: Θά ἀσχοληθῶμεν καί θά ἐπιληφθῶμεν τοῦ θέματος τῶν πέντε, κατά τήν Κανονικήν Τάξιν, καί ᾿Ορθόδοξον δεοντολογίαν καί τήν Ποιμαντικήν; 'Ισχύει τό Κατηγορητήριον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου ὑπ᾿ ἀριθμ. Πρωτ. 3005/18-6-1997; Πόσα χρόνια θά περιμένουμε ἀκόμη; Μήπως ἐπίκειται "νά τά βροῦμε", ὅπως διαφημίζεται; ῎Εχουμε δικαίωμα νά σιωποῦμε εἰς τήν κατ᾿ ἐξακολούθησιν βλασφημίαν των, καθ᾿ ἥν αὐτοί "ἀποτελοῦν (δῆθεν) τήν ᾿Εκκλησίαν τῶν Γ.Ο.Χ.", ἤ αὐτοί "εἶναι ἡ ῾Ιερά Σύνοδος", ἐνῶ ἡμεῖς κατ᾿ αὐτούς "εἴμεθα οἱ σχισματικοί καί εἰκονομάχοι καί οἱ καθηρημένοι καί οἱ ψευτοπαπάδες καί ψευτοδεσποτάδες". ᾿Ιδού πῶς ἐπιτρέπομεν νά ἐγείρεται θέμα ῾Ομολογίας μας(!) ᾿Ιδού ὅτι ἄν δέν προσέξωμεν ἴσως καταστῶμεν καί βλάσφημοι(!). ῞Εως πότε θά δίδωμεν τήν ἐντύπωσιν, ὅτι προσπαθοῦμε νά κρυβώμεθα πίσω ἀπό τό δάκτυλόν μας; ῞Εως πότε θά κατευθύνουν τά ᾿Εκκλησιαστικά μας θέματα τρίτοι ἐξωσυνοδικοί ἐπηρεάζοντες Συνοδικά πρόσωπα;
4) ᾿Επί τοῦ θέματος τῆς Αὐστραλίας.
Δέν ἀντιπαρέρχομαι τό θέμα τῆς Αὐστραλίας, ἀλλά λέγω μόνον ὅτι ἄν θέλωμεν νά ἐπιβάλωμεν καί ἐκεῖ τήν ἰδίαν "Κανονικήν Τάξιν", τήν ὁποίαν ἐφαρμόζομεν ἐδῶ, εἶναι προτιμώτερον νά μή τό ἐπιχειρήσωμεν...῾Ωστόσον σέβομαι τήν σχετικήν ῾Ιεροσυνοδικήν ἀπόφασιν περί μεταβάσεώς μου εἰς Αὐστραλίαν ὑπό τήν προϋπόθεσιν, ὅτι πρῶτον θά ἐπιληφθῶμεν τῶν ἰδικῶν μας φλεγόντων ἐκκλησιαστικῆς φύσεως θεμάτων. Δηλαδή πρῶτον νά ἐφαρμόσωμεν ἡμεῖς ἐδῶ τήν Κανονικήν Τάξιν, νά σεβασθῶμεν τό ἀληθές καί δίκαιον, καί μετά θά ἔχωμεν καί τό δικαίωμα καί τάς προϋποθέσεις νά τά ἀπαιτήσωμεν καί ἀπό τούς πιστούς, Κλῆρον καί Λαόν, τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς Αὐστραλίας.
5) ᾿Επί τοῦ πέμπτου θέματος τοῦ ἀφορῶντος τάς ἐπιστολάς τοῦ ῾Ιερομονάχου π. ᾿Αμ